Φυσικά και δεν τελειώνει αυτή η κουβέντα. Επιστρέφει πρωί βράδυ, μόνος στο αμάξι με τις εξοργιστικές ειδησεογραφικές ραδιοφωνικές εκπομπές ή παρέα με φίλους σε κάτι καφέδες μεσημεριανούς αναπάντεχα ήσυχους. Τί ζούμε, πού ζούμε, να σηκωθούμε να φύγουμε.
Ξεπεράσαμε ή ξεπερνάμε ή παλεύουμε να ξεπεράσουμε το καθεαυτό οικονομικό ζήτημα. Είπαμε μπορούμε και χωρίς τις παλιές ευκολίες και χωρίς τα σχεδόν απαραίτητα, μπορούμε και ημίφτωχοι ή κάτι τέτοιο. Αλλά κάθε μέρα έρχεται κάτι, κάτι δυνατότερο από ένα απλήρωτο λογαριασμό, κάτι ισχυρό και σχεδόν εξουθενωτικό.
