Σάββατο, 19 Δεκεμβρίου 2015

Χρήστος Θηβαίος - Ημερολόγιο


Από «έναν εργαζόμενο ανά οικογένεια» στον συνταξιούχο που ζει την οικογένεια



Η «ΕΦ.ΣΥΝ.» ΑΝΟΙΓΕΙ ΤΟΝ ΦΑΚΕΛΟ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΟ
Λένε ότι μια κοινωνία κρίνεται πρωτίστως από τον τρόπο που φέρεται στα παιδιά της.
Αν ωστόσο ο Σοφοκλής έχει ψήγμα δίκιου, όταν υποστηρίζει πως «πάλι γίνεται παιδί ο άνθρωπος που γερνάει» κι από κοντά ο Ησίοδος, που έλεγε πως «μόνο ο θεός δεν γνωρίζει των γηρατειών τον φόβο», τι ακριβώς συμβαίνει σε μια κοινωνία που κανιβαλίζει τους γέροντές της;
Η επικείμενη αλλαγή στο ασφαλιστικό σύστημα της χώρας δεν είναι απλώς νούμερα, δείκτες, χρήματα: είναι ένας καθρέφτης για το πώς αντιμετωπίζουμε έννοιες, όπως η εργασία, η ασφάλεια, η κοινωνική αλληλεγγύη, η διαγενεακή δικαιοσύνη, η συλλογική μας στάση απέναντι σε όσους εργάστηκαν σκληρά και δεν μπορούν πια.

Γευσιγνωσία τοπικών προϊόντων από το τμήμα μαγειρικής ΕΠΑΣ ΟΑΕΔ Φλώρινας


Το χαμόγελο της ανεργίας

rπηγή: tharrosnews.g
Φωτεινά πρόσωπα, λαμπερά χαμόγελα, σπινθηροβόλα μάτια, εναγκαλισμοί, ευχές για καλή σταδιοδρομία και φλας να απαστράπτουν, απαθανατίζοντας τις στιγμές που θα κορνιζαριστούν και θα τοποθετηθούν σε περίοπτη θέση στα σπίτια τους, είδαμε τις προηγούμενες ημέρες στις πέντε (!) ορκωμοσίες στα αμφιθέατρα του Πανεπιστημίου και του ΤΕΙ Πελοποννήσου στην Καλαμάτα. 

Τα παιδιά είδαν τους κόπους ετών να ανταμείβονται και οι γονιοί που χρηματοδότησαν τις σπουδές με στερήσεις, προβλήματα, άγχος και αγωνίες, τους δικούς τους να μην πηγαίνουν χαμένοι. «Όμορφος κόσμος, ηθικός, αγγελικά πλασμένος», που θα έλεγε κι ο εθνικός μας ποιητής Διονύσιος Σολωμός, ή «δε θέλω κόσμο και φασαρία, αύριο βγαίνω στην ανεργία». Ναι, στη σκηνή όλα ήταν τέλεια, αλλά και η απόλυτη εικονική πραγματικότητα. Το νόμισμα έχει δύο όψεις. Γιατί από σήμερα κιόλας αυτά τα παιδιά θα πρέπει να βρουν δουλειά ή να προστεθούν στις ουρές των ανέργων συναδέλφων τους, καθώς, όπως λέει και το άλλο άσμα, «εμείς γι’ αλλού κινήσαμε γι’ αλλού κι αλλού η ζωή μάς πάει». 

Ελλάδα: Η ανεργία έσπασε τα ρεκόρ του «κραχ 1929»!

Για την ελληνική ανεργία στα χρόνια της κρίσης ο παραλληλισμός γίνεται συχνά με την εποχή του «κραχ του ’29» και όσα συνέβησαν μέχρι τον Β” Παγκόσμιο Πόλεμο. Με την ανεργία καθηλωμένη στην χώρα μας στο 26-27% και με την διάρκεια του… τσουνάμι να θεωρείται πρωτοφανές μεταπολεμικά, αποκτά μεγαλύτερο ενδιαφέρον μια ματιά προς τα πίσω…
Δυστυχώς, τα συγκριτικά στοιχεία της ανεργίας σε βάθος χρόνου αποδεικνύουν ότι δύσκολα συναντά κανείς τόσο ραγδαία επιδείνωση όσο της Ελλάδας και, μάλιστα, επί τόσα συναπτά έτη. Ακόμα, δηλαδή, και το «κραχ του ’29» δείχνει αρκετά ηπιότερο απ” όσα συμβαίνουν από το 2009-2015 στην χώρα μας.

Eσπασαν το φράγμα του 1 εκατ. οι εγγεγραμμένοι άνεργοι στον ΟΑΕΔ

Σημαντική αύξηση της εγγεγραμμένης ανεργίας δείχνουν για τον Νοέμβριο τα στατιστικά στοιχεία του ΟΑΕΔ. 

Όπως διαπιστώνεται προστέθηκαν στην ήδη μακριά λίστα ανέργων επιπλέον 68.745 άτομα, 29.510 που αναζήτησαν, αλλά δεν βρήκαν εργασία και 39.235 οι οποίοι έπαψαν να αναζητούν. 

Σύμφωνα με την «Καθημερινή», μέσα σε ένα μήνα αυξήθηκε σημαντικά ο αριθμός των εγγεγραμμένων ανέργων, φθάνοντας σε 1.034.730 άτομα, από 965.985 τον αμέσως προηγούμενο μήνα. Με βάση τα συγκριτικά στοιχεία του ΟΑΕΔ, μεταξύ Οκτωβρίου και Νοεμβρίου του 2015, οι αναζητούντες εργασία άνεργοι αυξήθηκαν κατά 3,62% και οι μη αναζητούντες εργασία κατά 29,95%, κυρίως λόγω της διακοπής των εποχικών επιχειρήσεων. 

Αυτοί μας συντηρούν



Αδικο, διαχρονικά λεηλατημένο από κυβερνήσεις και ασύδοτους εργοδότες και χρεοκοπημένο οριστικά μετά το PSI και τις συνθήκες πρωτοφανούς ανεργίας, το πολυδιασπασμένο συνταξιοδοτικό σύστημα πρέπει να αλλάξει.
Για να επιβιώσουν με αξιοπρέπεια και οι σημερινές, αλλά και οι επόμενες γενιές, μιας κοινωνίας που γερνάει επικίνδυνα.
Υπάρχει όμως γενική δικαιολογημένη δυσφορία, πολλή καχυποψία, αλλά και υπερβολική κακεντρέχεια για τις αλλαγές και τα αποτελέσματα της σχεδιαζόμενης αλλαγής του Συστήματος Κοινωνικών Ασφαλίσεων, που μαθηματικά θα επηρεάσουν, πολύ ή λιγότερο, το ύψος των «μεγαλύτερων» συντάξεων.