Αναδημοσίευση από Χανιώτικα ΝΈΑ haniotika-nea.gr
ΚΑΠΟΤΕ λέγαμε πως ο Αύγουστος είναι ο πιο ήρεμος και γλυκός μήνας του
χρόνου. «Αύγουστε καλέ μου μήνα, νά’ σουν δυο φορές το χρόνο», ο λαϊκός
χαρακτηρισμός του. Και έτσι περίπου ήταν…
ΣΗΜΕΡΑ, δεν είναι καθόλου έτσι. Όσο κι αν κρατάει ακόμη μερικά
κατάλοιπα «καλοσύνης», οι μνημονιακός Αύγουστοι είναι πια από τους
σκληρότερους μήνες της ζωής μας όπως και οι άλλοι: φόροι επί φόρων,
Εν.φ.ι.α, ανεργία, μετανάστευση νεανικών γερών μυαλών, προσφυγικό,
καύσωνες, τροχαία με θύματα νέους, εγκληματικότητα κ.λπ. Και κυρίως
διάψευση προσδοκιών δεκαετιών.
ΠΟΛΛΟΙ δεν διστάζουν να μιλήσουν ακόμη και για «μελαγχολία του
Αυγούστου» κάτι που, πριν μόλις λίγα χρόνια, θα ήταν αδιανόητο!
Πρόκειται για μια μελαγχολία που δεν έχει να κάνει μόνο με τη σωρεία
κακών ειδήσεων από όλο τον πλανήτη, αλλά και με τη μετάλλαξη του
Αυγούστου σε μήνα σοβαρών καθημερινών γεγονότων.