Ἀφορμή για το κείμενο πού ἀκολουθεῖ ἀπετέλεσεν ἕνα κείμενο για τίς χῆρες τοῦ Ἀφγανιστάν.
Μετά ἀπό 40 χρόνια πολεμικῶν συγκρούσεων, το Ἀφγανιστάν κατέχει το ὑψηλότερον ποσοστόν χηρείας στον κόσμο:1,5-2 ἑκατ.γυναικῶν ἔχασαν τους συζύγους τους σε μια χώρα 30 ἑκατομμυρίων κατοίκων.
Οἱ χῆρες συνθέτουν μια ἀπό τις πιο εὐάλωτες κοινωνικά και οἰκονομικά πληθυσμιακές ὁμάδες. Ἡ δεκαετία τοῦ σαράντα στην ἑλλάδα ἄφησε χιλιάδες χῆρες ἀποτέλεσμα τῶν τότε πολεμικῶν συγκρούσεων γι’ αὐτές τις ἀνεπανάληπτες ἡρωϊδες χῆρες δεν θα ἀσχοληθοῦμε σήμερα. Σήμερα θα ἀσχοληθοῦμε με τις χῆρες τοῦ σήμερα οἱ ὁποίες δεν εἶναι ἀποτέλεσμα πολεμικῶν συγκρούσεων ἀλλά κάποιων ἄλλων συγκρούσεων:
1ον. χῆρες ἀπό την μάχην τῆς ἀσφάλτου, ποιός τις μέτρησεν;
2ον.χῆρες ἀπό την μάχην τοῦ καρκίνου, ἄνδρες νοσοῦν συχνά και ὄχι πάντοτε ἀνεξήγητα ἀπό καρκίνο τοῦ προστάτου, τοῦ πνεύμονος και ἄλλων ὀργάνων.
3ον. χῆρες ἕνεκεν καρδιαγγειακῶν νοσημάτων.
4ον. «χῆρες» τῶν ὁποίων οἱ σύζυγοι κατέστησαν ἀνάπηροι λόγω ἐργατικῶν ἀτυχημάτων ,χρονίων νοσημάτων.
5ον. «χῆρες» τῶν ὁποίων οἱ σύζυγοι εὑρίσκονται εἰς μίαν τελματώδη κατάστασιν μεταξύ φυτοῦ και μη, μεταξύ ὑπαρξίας και ἀνυπαρξίας, πλήρης ἀπουσία πρωτοβουλίας, στασιμότης κοινωνικῶν ἀντανακλαστικῶν, σήκω λιβέντημ’να πᾶς για δουλειά, να ρωτήξεις, στον βουλευτή, στον ΟΑΕΔ, στο Δήμαρχο, πῆγα δεν ἔχει δουλειά για μᾶς, δεν ἔχουμε ζωή , φέρε τά τσιγάρα, τελείωσαν, κι ὁ περιπτεράς δεν δίνει ἄλλα βερεσέ, το παιδί ἔγραψε στο σχολεῖο ἐπάγγελμα πατρός: ἄνεργος.