Σ.ΕΠ.Ε.: Μείωση των συμβάσεων σταθερής απασχόλησης στο δεκάμηνο

Μείωση των συμβάσεων σταθερής απασχόλησης και αύξηση των συμβάσεων μερικής απασχόλησης και των συμβάσεων εκ περιτροπής εργασίας καταγράφουν τα στοιχεία του Σώματος Επιθεωρητών Εργασίας για το δεκάμηνο του 2010.
Σε σύγκριση με το αντίστοιχο χρονικό διάστημα του 2009, οι συμβάσεις πλήρους απασχόλησης οι οποίες κατατέθηκαν το 2010, εμφανίζονται μειωμένες κατά 110.591, ενώ αυξημένες κατά 61.708 είναι οι συμβάσεις μερικής απασχόλησης και κατά 15.165 οι εκ περιτροπής.
Αυξημένες κατά 2.756 είναι και οι συμβάσεις πλήρους απασχόλησης που μετατράπηκαν σε μερικής απασχόλησης και κατά 733 σε εκ περιτροπής μετά από συμφωνία εργαζόμενου και εργοδότη.
Πιο συγκεκριμένα, στο πρώτο 10μηνο του 2009 κατατέθηκαν 540.877 συμβάσεις πλήρους απασχόλησης, 120.021 μερικής και 31.694 συμβάσεις εκ περιτροπής απασχόλησης.
Στο ίδιο διάστημα μετατράπηκαν 15.653 συμβάσεις πλήρους απασχόλησης, από τις οποίες 11.267 σε μερικής και 4.386 σε εκ περιτροπής. Οι 3.843 μετά από συμφωνία εργαζόμενου και εργοδότη και οι 543 με μονομερή απόφαση του εργοδότη.
Στο αντίστοιχο 10μηνο του 2010, κατατέθηκαν 481.460 συμβάσεις πλήρους απασχόλησης, 195.655 μερικής και 50.088 εκ περιτροπής απασχόλησης. Μετατράπηκαν 11.764 συμβάσεις πλήρους απασχόλησης σε μερικής και 4.714 σε εκ περιτροπής από τις οποίες 4.655 με συμφωνία εργοδότη και εργαζόμενου και 559 με μονομερή απόφαση του εργοδότη.
Τον Οκτώβριο του 2010 κατατέθηκαν 80.889 συμβάσεις πλήρους απασχόλησης, 27.491 μερικής και 9.053 εκ περιτροπής απασχόλησης, ενώ 2.997 συμβάσεις πλήρους απασχόλησης μετατράπηκαν σε μερικής και 2.192 σε εκ περιτροπής απασχόληση.
Οι περισσότερες μετατροπές συμβάσεων πλήρους απασχόλησης σε μερικές και σε συμβάσεις εκ περιτροπής απασχόλησης κατά τον Οκτώβριο, έχουν γίνει στις περιοχές της Αττικής, (2.179), της Θεσσαλονίκης (765) των Σερρών (269) του Κιλκίς (212) των Τρικάλων (129) και της Αχαΐας (127).

Οι πολιτικές του Υπουργείου Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης στην Επιτροπή Κοινωνικών Υποθέσεων της Βουλής

Τις πολιτικές του Υπουργείου Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης για το 2011 παρουσίασε η Υπουργός Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης, Λούκα Τ. Κατσέλη, κατά την εισήγησή της στην Επιτροπή Κοινωνικών Υποθέσεων της Βουλής

Για την καταπολέμηση της ανεργίας και την αποτελεσματική λειτουργία της αγοράς εργασίας
Β.1. Κατάθεση Εθνικού Μεταρρυθμιστικού Προγράμματος για την καταπολέμηση της ανεργίας, της φτώχειας και του κοινωνικού αποκλεισμού
Β.2. Υλοποίηση και επέκταση στοχευμένων προγραμμάτων για διατήρηση και αύξηση θέσεων εργασίας, και αποτελεσματική ένταξη νέων, γυναικών και κοινωνικά ευάλωτων ομάδων στην αγορά εργασίας
Β.3. Προώθηση Τοπικών Ολοκληρωμένων Προγραμμάτων στήριξης της εργασίας
Β.4. Ενίσχυση και αναβάθμιση επιθεώρησης εργασίας (ΣΕΠΕ) και καταπολέμηση αδήλωτης εργασίας
Β.5. Αναμόρφωση θεσμικού πλαισίου συλλογικών διαπραγματεύσεων και απλοποίηση εργατικής νομοθεσίας
Β.6. Υλοποίηση δράσεων από το Σχέδιο Εθνικής Στρατηγικής για την Ασφάλεια και την Υγεία στην Εργασία 2010 - 2013
Β.1. Κατάθεση Εθνικού Μεταρρυθμιστικού Προγράμματος για την καταπολέμηση της ανεργίας, της φτώχειας και του κοινωνικού αποκλεισμού
Δημιουργία δικτύου κοινωνικής ασφάλειας κατά του κοινωνικού αποκλεισμού που περιλαμβάνει δυνατότητα πρόσβασης για όλους σε βασικές υπηρεσίες, όπως η τροφή, η ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, η στέγαση και η εκπαίδευση μέχρι το 2020.
Βασικοί στόχοι μέχρι το 2010 είναι το 70% του πληθυσμού από 20 έως 64 ετών να έχει απασχόληση, η μείωση του αριθμού των ατόμων που απειλούνται από την φτώχεια ή/και τον κοινωνικό αποκλεισμό και η μείωση του αριθμού των παιδιών και των νέων (0-17 ετών) που απειλούνται από την φτώχεια ή/και τον κοινωνικό αποκλεισμό κατά 100.000.

Β.2. Υλοποίηση και επέκταση στοχευμένων προγραμμάτων για διατήρηση και αύξηση θέσεων εργασίας και αποτελεσματική ένταξη νέων, γυναικών και κοινωνικά ευάλωτων ομάδων στην αγορά εργασίας

i. Υλοποίηση στοχευμένων προγραμμάτων του ΟΑΕΔ για διαρθρωτική προσαρμογή επιχειρήσεων και εργαζομένων, επιχορήγηση ασφαλιστικών εισφορών, απόκτηση εργασιακής εμπειρίας, επανένταξη ανέργων και στήριξη από μαζικές απολύσεις.
Πρόγραμμα διαρθρωτικής προσαρμογής εργαζομένων και επιχειρήσεων εντός της οικονομικής κρίσης που απασχολούν 50 εργαζόμενους και άνω (κατάρτιση περίπου 14.000 εργαζομένων – συνολικός προϋπολογισμός 60 εκατ. ευρώ).
Πρόγραμμα διαρθρωτικής προσαρμογής εργαζομένων και επιχειρήσεων εντός της οικονομικής κρίσης που απασχολούν από 1 έως 49 εργαζόμενους (κατάρτιση περίπου 18.000 εργαζομένων – συνολικός προϋπολογισμός 80 εκατ. ευρώ).
Ειδικό πρόγραμμα επιχορήγησης ασφαλιστικών εισφορών των εργοδοτών για τη δημιουργία νέων θέσεων εργασίας (65.000 ωφελούμενοι άνεργοι με συνολικό προϋπολογισμό 670 εκατ. ευρώ).

Β. Για την καταπολέμηση της ανεργίας και την αποτελεσματική λειτουργία της αγοράς εργασίας
Πρόγραμμα για την επιχορήγηση (για διάστημα 12 μηνών) 200.000 θέσεων πλήρους απασχόλησης, με επιδότηση των εργοδοτικών εισφορών και παράλληλα τη διατήρηση τουλάχιστον 400.000 θέσεων εργασίας για χρονικό διάστημα 18 μηνών.
Πρόγραμμα για την «απόκτηση εργασιακής εμπειρίας» μέσω της απασχόλησης 10.000 ανέργων ηλικίας 16 έως 24 ετών νεοεισερχομένων στην αγορά εργασίας (προϋπολογισμός 54 εκατ. ευρώ).
Πρόγραμμα για την επανένταξη ανέργων στην αγορά εργασίας μέσω της χρήσης τους επιδόματος ανεργίας ως «επιταγή» εργασίας ή κατάρτισης (10.0
ωφελούμενοι άνεργοι- προϋπολογισμός 120 εκατ. ευρώ).
Ειδικό πρόγραμμα στήριξης εργαζομένων σε περιπτώσεις μαζικών απολύσεων (έχουν ξεκινήσει 2 προγράμματα, με 1.480 ωφελούμενους και συνολικό προϋπολογισμό 33,6 εκατ. ευρώ).

�. Έναρξη νέων προγραμμάτων για εξατομικευμένες υπηρεσίες συμβουλευτικής και απόκτησης εργασιακής εμπειρίας για νέους, για κατάρτιση εργαζομένων σε νέες μορφές οργάνωσης και διοίκησης, για εργαζόμενους με μειωμένο χρόνο εργασίας (μερική απασχόληση, εκ περιτροπής εργασίας, επίσχεση εργασίας), καθώς και για τηλεκπαίδευση και πιστοποίηση σε επαγγέλματα της νέας οικονομίας.

�. Mετατροπή του «παθητικού» επιδόματος ανεργίας σε ενεργητική «επιταγή επανένταξης» στην απασχόληση μέσω της εργασίας και της επαγγελματικής κατάρτισης που διαλέγει ο ίδιος ο άνεργος (voucher).

Β.3. Προώθηση Τοπικών Ολοκληρωμένων Προγραμμάτων στήριξης της εργασίας
�. Υλοποίηση περίπου 10 Τοπικών Ολοκληρωμένων Προγραμμάτων για την καταπολέμηση της ανεργίας σε περιοχές υψηλής ανεργίας σε συνεργασία με την Τοπική Αυτοδιοίκηση τους κοινωνικούς εταίρους και ΜΚΟ.
�. Σε υλοποίηση Ολοκληρωμένο Πρόγραμμα Νομού Καστοριάς που προβλέπει τη δημιουργία 300 νέων θέσεων εργασίας με επιχορήγηση των ασφαλιστικών εισφορών, την ενίσχυση επιχειρηματικών πρωτοβουλιών 100 ανέργων, την απόκτηση εργασιακής εμπειρίας 150 ανέργων νεοεισερχομένων στην αγορά εργασίας και τη διετή επιχορήγηση επιχειρήσεων για τη διατήρηση 200 θέσεων εργασίας για επαπειλούμενους εργαζόμενους του Νομού.
Γ.3. Διεύρυνση κοινωνικών παροχών προς ανέργους και άλλες ευπαθείς ομάδες με προτεραιότητα σε υπηρεσίες ιατροφαρμακευτικής και νοσοκομειακής περίθαλψης
Χορήγηση κάρτας δικαιούχων βασικών κοινωνικών υπηρεσιών σε ευάλωτες ομάδες για κάλυψη βασικών αναγκών (τροφή, στέγαση, μεταφορές και ιατροφαρμακευτικής περίθαλψη). Πιλοτική εφαρμογή εντός 2011.

ii. Ειδικότερα, για την κάλυψη αναγκών σε υπηρεσίες ιατροφαρμακευτικής και νοσοκομειακής περίθαλψης, αυτή αφορά:
Ανέργους νέους ηλικίας μέχρι 30 ετών με μόνη προϋπόθεση την εγγραφή τους στο μητρώο ανέργων του ΟΑΕΔ.
Ανέργους ηλικίας από 30 ετών και άνω που έχουν συμπληρώσει δυο τουλάχιστον έτη ασφάλισης στο ΙΚΑ ή τον ΟΑΕΕ. Ο χρόνος ασφάλισης για κάθε έτος μετά το 30ο προσαυξάνεται κατά 100 ημέρες ασφάλισης και μέχρι συμπλήρωσης 3000 ημερών ασφάλισης.
Εργαζόμενους που συμπλήρωσαν το 2010, πενήντα ημέρες ασφάλισης σε οποιοδήποτε φορέα ( αντί των 70 ημερών που ισχύει σήμερα).

ΑΔΕΔΥ: ΣΤΑΣΗ ΕΡΓΑΣΙΑΣ από τις 12:00 έως τις 15:00

Στάση εργασίας πραγματοποιεί η ΑΔΕΔΥ από τις 12:00 έως τις 15:00. προκειμένου να συμμετάσχει στο συλλαλητήριο για τη μνήμη του Αλέξη Γρηγορόπουλου που θα ξεκινήσει το μεσημέρι από τα Προπύλαια.

Πώς μπορούμε να αντιμετωπίσουμε το φόβο στον εργασιακό χώρο, που αυξάνεται παράλληλα με τους δείκτες ανεργίας και το βάθεμα της κρίσης;

ΑΦΡΟΔΙΤΗ ΠΟΛΙΤΗ (politi@enet.gr) ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΗ ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ, 5/12/2010
Μη φοβάσαι: Ο φόβος ως πολιτικό εργαλείο και πώς θα το αχρηστέψουμε
Μια εξαιρετική συνέντευξη του Κόρεϊ Ρόμπιν στην Αφροδίτη Πολίτη

Συλλογικά και ατομικά όλοι κάτι φοβόμαστε: τη χρεοκοπία, την απόλυση, την κατάρρευση του ευρώ, τους ιούς, τους χωρισμούς, μήπως πέσει ο ουρανός στα κεφάλια μας. Κι όμως, ο αμερικανός καθηγητής Κόρεϊ Ρόμπιν με το βιβλίο του «Φόβος: Η ιστορία μιας πολιτικής ιδέας» αποκαλύπτει ότι ο φόβος είναι το πιο αποτελεσματικό εργαλείο πολιτικής χειραγώγησης. Το δηλητήριο που παραλύει τη δράση και την αντίσταση στην επέλαση οποιασδήποτε εξουσίας. Υπάρχει αντίδοτο; Ναι, λέει ο καθηγητής. Να ξεφοβηθούμε και να αντεπιτεθούμε.
Φόβος: Η ιστορία μιας πολιτικής ιδέας». Ο τίτλος στο εξώφυλλο του βιβλίου που κυκλοφόρησε πρόσφατα από τις εκδόσεις Αλεξάνδρεια μοιάζει να αναφέρεται (και) στην κατάσταση στην Ελλάδα. Ο αμερικανός πολιτικός επιστήμονας Κόρεϊ Ρόμπιν έγραψε το βιβλίο όταν μεσουρανούσε ο «πόλεμος κατά της τρομοκρατίας» και τη διεθνή πολιτική υπαγόρευε ο φόβος των τρομοκρατικών χτυπημάτων.
Σήμερα τη σκυτάλη στη φοβική ατζέντα παραλαμβάνει ο οικονομικός φόβος, καθώς καλούμαστε να φτωχύνουμε για να μην πτωχεύσουμε. Η κάμερα της εξουσίας αλλάζει γωνία λήψης, η ταινία εξακολουθεί να είναι θρίλερ. Μια συνέντευξη με το συγγραφέα του «Φόβου» επιβάλλεται, ειδικά τώρα που το αμερικανικό μοντέλο του φόβου και της αυθαιρεσίας στο χώρο εργασίας έρχεται στη χώρα μας μέσω μνημονίου, με την κατεδάφιση των συλλογικών συμβάσεων και την καταπάτηση στοιχειωδών δικαιωμάτων.
Οχι, όμως, για να σκιαχτούμε κι άλλο, αλλά επειδή είναι -επιτέλους- καιρός να ξεφοβηθούμε.
Πόσο έχει αλλάξει η πολιτική του φόβου από τότε που ξέσπασε η οικονομική κρίση; «Το οικονομικό άγχος παίζει μεγαλύτερο ρόλο τώρα από ό,τι στις αρχές της δεκαετίας και ο φόβος της τρομοκρατίας φαίνεται να έχει υποχωρήσει. Ομως η πολιτική του φόβου παραμένει: οι πολιτικοί ηγέτες και οι ελίτ επιλέγουν κάθε φορά να εστιάσουν σε κάτι ως αντικείμενο ανησυχίας. Πα- ρότι το οικονομικό άγχος έχει αυξηθεί απότομα τα τελευταία χρόνια, οι πολιτικές ελίτ δεν του έχουν δώσει τόση σημασία - ή τουλάχιστον δεν το αναδεικνύουν σε κεντρικό ζήτημα της πολιτικής τους, όπως έκαναν με το φόβο της τρομοκρατίας. Σε επίπεδο δημοσιονομικών δαπανών και προϋπολογισμού, ο στρατιωτικός τομέας στις ΗΠΑ εξακολουθεί να καλύπτει ένα υπέρογκο ποσό ανελαστικών κονδυλίων».
Θεωρείτε, δηλαδή, ότι οι ελίτ δεν αντέδρασαν επαρκώς στο χρηματοπιστωτικό κραχ του '08; «Η αντίδρασή τους δεν είχε ούτε κατά διάνοια την ίδια ένταση με την οποία αντέδρασαν στα χτυπήματα τις 11ης Σεπτεμβρίου. Τους πήρε πολύ χρόνο να συνειδητοποιήσουν τις επιπτώσεις του κραχ και σε κανένα βήμα της διαδικασίας δεν ξόδεψαν αρκετά χρήματα, ούτε έκαναν αρκετά για να αντισταθμίσουν τα προβλήματα που προξένησε το κραχ, όπως έχουν εύστοχα υποδείξει κριτικές φωνές σαν του Πολ Κρούγκμαν. Ολα αυτά επιβεβαιώνουν το κεντρικό επιχείρημα του βιβλίου μου: αν ο φόβος είναι πολιτική κατασκευή, αυτό σημαίνει ότι δεν γεννιούνται όλοι οι φόβοι ίσοι. Σε κάποιους δίνεται μεγαλύτερη βαρύτητα απ' ό,τι σε άλλους».
Ποιος είναι ο ρόλος των δημοσιογράφων στην κατασκευή του πολιτικού φόβου, ειδικά σε μια εποχή κρίσης των ΜΜΕ; «Θεωρώ ότι οι αλλαγές στο ρόλο των δημοσιογράφων και της δημοσιογραφίας γενικότερα στην πολιτική του φόβου είναι μία από τις σημαντικότερες εξελίξεις των τελευταίων χρόνων. Οταν έγραψα το "Φόβο" η μπλογκόσφαιρα ήταν ακόμα στο ξεκίνημά της. Υπήρχε κριτική απέναντι στα ΜΜΕ, αλλά περιοριζόταν σε κάποιες λίγες αριστερές φωνές. Πλέον η κριτική απέναντι στα ΜΜΕ εκφράζεται από περισσότερες πηγές, με μεγαλύτερη δριμύτητα, από αρθρογράφους που επιτελούν έργο ζωτικής σημασίας. Μπορεί αυτές οι φωνές να μην επαρκούν για να αναχαιτίσουν τη χιονοστιβάδα πολιτικού φόβου -πολλοί από αυτούς έγραφαν ενάντια στον πόλεμο στο Ιράκ χωρίς να καταφέρουν να τον σταματήσουν-, προσφέρουν όμως ένα πολύτιμο βήμα στα κοινωνικά κινήματα και στους ακτιβιστές, για να εκφράσουν την κριτική τους και να αρθρώσουν εναλλακτικές προτάσεις. Οι δημοσιογράφοι εξακολουθούν σε μεγάλο βαθμό να υπηρετούν το μηχανισμό του φόβου, έχουν όμως να αντιμετωπίσουν κάποιους πολύ σοβαρούς αντιπάλους - και αναφέρομαι κυρίως στα ανεξάρτητα μέσα στο διαδίκτυο».
Χρησιμοποιείτε διαφορετικές λέξεις (φόβος, τρόμος, άγχος, ολοκληρωτισμός) για να περιγράψετε την έννοια του πολιτικού φόβου στη σκέψη διαφορετικών φιλοσόφων. Ποια προσέγγιση θεωρείτε πιο επίκαιρη; «Η προσέγγιση του Χομπς (την οποία αποκαλώ "φόβο") προσφέρει το πιο χρήσιμο πεδίο εκκίνησης για να αρχίσουμε να κατανοούμε την πολιτική του φόβου σήμερα. Αν και διαφωνώ με στοιχεία της ανάλυσής του (οπωσδήποτε διαφωνώ με την πολιτική του θέση), ο Χομπς εστιάζει στα κριτικά στοιχεία του φόβου περισσότερο από οποιονδήποτε άλλο σύγχρονο θεωρητικό: αναδεικνύει το ρόλο των ελίτ εντός και εκτός της κρατικής μηχανής και της πολιτικής ιδεολογίας, στο πώς καθορίζουν τι πρέπει να φοβόμαστε στον δημόσιο βίο, πώς προσλαμβάνουμε αυτούς τους φόβους και πώς πρέπει να τους αντιμετωπίζουμε. Ασχολείται με το πώς οι πολιτιστικοί θεσμοί καλλιεργούν το φόβο. Στην εποχή του ήταν οι εκκλησίες και τα πανεπιστήμια· στην εποχή μας είναι τα ΜΜΕ. Επί πλέον, αναδεικνύει τη σχέση μεταξύ εσωτερικής πολιτικής και διεθνούς ασφάλειας. Εκεί που πιστεύω ότι κάνει λάθος είναι πως δίνει υ- περβολική έμφαση στην ενότητα κράτους και κοινωνίας των πολιτών. Θεωρώ ότι αυτοί οι θεσμοί μπορούν να είναι αποσπασματικοί και διαχωρισμένοι και, παρ' όλα αυτά, να εξακολουθούν να γεννάνε το φόβο».
Αντίθετα με τον Χομπς, εσείς υποστηρίζετε ότι ο φόβος δεν είναι εποικοδομητικός. Τι μπορεί να μας εμπνεύσει αντί για το φόβο; «Το σημείο εκκίνησης για μένα είναι η διανοητική και ηθική κληρονομιά της Αριστεράς, η έμφαση στην ισότητα, στα ανθρώπινα δικαιώματα και στη δικαιοσύνη. Ο φόβος γίνεται καθοριστικός παράγοντας στη δημόσια ζωή, όταν δεν υπάρχει τίποτ' άλλο να μας παρακινήσει σε δράση. Γι' αυτό και η πολιτική του φόβου είναι τόσο ισχυρή σε μετεπαναστατικές ή αντεπαναστατικές εποχές όπως η δική μας. Οσο δυναμώνουν τα κοινωνικά κινήματα, η λαϊκή απαίτηση για ελευθερία και ισονομία τόσο λιγότερο επιρρεπείς γινόμαστε στην πολιτική του φόβου».
Στο κεφάλαιο του βιβλίου σας «Η αμερικανική εκδοχή του φόβου» περιγράφετε πώς λειτουργεί ο πολιτικός φόβος στις ΗΠΑ. Τι το ξεχωριστό έχουν οι ΗΠΑ σε σχέση με τα ευρωπαϊκά κράτη; «Οι ΗΠΑ έχουν τρία χαρακτηριστικά που τις διαφοροποιούν από τα περισσότερα ευρωπαϊκά κράτη: Πρώτο, η κυβέρνηση είναι περισσότερο πολυδιασπασμένη απ' ό,τι (για πα- ράδειγμα) η κυβέρνηση της Γαλλίας ή της Βρετανίας. Η κεντρική μας κυβέρνηση στην Ουάσινγκτον χωρίζεται σε τρία όργανα, το καθένα από τα οποία μπορεί να θέσει βέτο σε πολλά σημεία, και να ακυρώσει την πολιτική δράση. Αυτή η κυβέρνηση με τη σειρά της μοιράζεται την εξουσία της με 50 ομοσπονδιακές κυβερνήσεις και πολλές περισσότερες δημοτικές. Οπότε το πολιτικό μας σύστημα είναι λιγότερο ικανό για συνολική δράση. Κατά δεύτερο λόγο, οι θεσμοί της κοινωνίας των πολιτών (εκκλησίες, πανεπιστήμια, ομάδες πολιτών κ.λπ.) έχουν σημαντικές εξουσίες απέναντι στο κράτος. Και πάλι, ακόμα κι αυτοί οι θεσμοί έχουν δικαιώματα βέτο.
»Σε αντίθεση με πολλούς προοδευτικούς και συντηρητικούς διανοητές, που θεωρούν ότι όλα αυτά τα χαρακτηριστικά κάνουν την κοινωνία μας πιο ελεύθερη, το δικό μου επιχείρημα είναι ότι οι πολλοί αλληλοαναιρούμενοι θεσμοί κάνουν την κοινωνία μας πιο καταπιεστική. Τέλος, σ' εμάς στις ΗΠΑ υπάρχει τεράστια απορρύθμιση στους χώρους εργασίας. Ο κύριος μηχανισμός καταπίεσης και καταναγκασμού σ' αυτήν τη χώρα δρα στους χώρους εργασίας, και αυτό συμβαίνει επειδή οι εργοδότες στις ΗΠΑ έχουν συγκεντρώσει πολύ περισσότερη δύναμη από ό,τι τα αφεντικά στην Ευρώπη».
Πώς μπορούμε να αντιμετωπίσουμε το φόβο στον εργασιακό χώρο, που αυξάνεται παράλληλα με τους δείκτες ανεργίας και το βάθεμα της κρίσης; «Εχει αποδειχθεί ότι η πολιτική του εκφοβισμού στο χώρο εργασίας είναι πάντα πιο έντονη σε καταστάσεις υψηλής ανεργίας. Οταν οι εργαζόμενοι δεν έχουν περιθώρια να βρουν αλλού δουλειά, αν πιστεύουν ότι πρέπει να νιώ- θουν τυχεροί που έχουν έστω μια δουλειά, έστω και με άθλιους όρους, τότε είναι πολύ πιο ευάλωτοι στις διαθέσεις των εργοδοτών απ' ό,τι σε περιόδους χαμηλής ανεργίας. Αυτό, όμως, που παίζει τον μεγαλύτερο ρόλο είναι το πώς αντιδρά το κράτος, με εναλλακτικές λύσεις, επιδόματα ανεργίας, προγράμματα απασχόλησης κ.λπ. Αυτό που βλέπουμε τώρα είναι ότι, καθώς τα επιδόματα στερεύουν και η ύφεση βαθαίνει, τουλάχιστον όσον αφορά την απασχόληση, τα παραδοσιακά στηρίγματα στα οποία οι άνθρωποι βασίζονταν παλιότερα, όπως οι θεσμοί του κράτος πρόνοιας, τώρα απλώς δεν υπάρχουν. Αυτό και μόνο αρκεί για να κάνει τους εργαζόμενους να φοβούνται περισσότερο».
Οι πολιτικοί, τα ΜΜΕ, το Χόλιγουντ, οι εργοδότες, η αστυνομία, οι διάφοροι προφήτες της Νέας Εποχής, μας επαναλαμβάνουν σε κάθε τόνο : «Να φοβάστε, να φοβάστε πολύ». Πώς μπορούμε να αγνοήσουμε το φόβο, όταν με κάθε τρόπο μάς λένε ότι η αντίσταση είναι μάταιη και αυτοκαταστροφική; «Μπορούμε απλώς να πούμε όχι. Ο πολιτικός φόβος είναι αποτελεσματικός μόνον όταν εμείς, οι πολίτες, τον δεχόμαστε και τον αναπαράγουμε. Αν αρνηθούμε το φόβο, τους χαλάμε τη συνταγή. Σκεφτείτε όλα τα μεγάλα κινήματα στην Ιστορία, τις εξεγέρσεις των σκλάβων, την αντίσταση στο φασισμό, τους πολιτικούς διαφωνούντες στη Σοβιετική Ενωση και πολλούς άλλους. Ολοι τους αρνήθηκαν να συναινέσουν στη μία ή την άλλη μορφή πολιτικής του φόβου, και μ' αυτήν τους την πράξη κατέστησαν την πολιτική του φόβου λιγότερο αποτελεσματική από ό,τι εάν δεν υπήρχε αντίσταση. Ο Χομπς σ' αυτό ήταν τρομερά διεισδυτικός. Είχε πει ότι η εξουσία είναι σαν τη δόξα ή τη φήμη: Ενδυναμώνεται καθώς προελαύνει. Είναι σαν τη χιονοστιβάδα. Ανακόψτε την επέλασή της - και δεν θα αυξηθεί».
Γράφετε πως ο φόβος της τρομοκρατίας χρησιμοποιείται για να καταστείλει τα εργατικά κινήματα, το συνδικαλισμό, το δικαίωμα στη διαδήλωση και την απεργία, καταπατώντας ελευθερίες στο όνομα της ασφάλειας. Πώς θα περιγράφατε τη σημερινή κατάσταση; «Φοβάμαι πως η κατάσταση έχει χειροτερέψει από τότε που έγραψα το βιβλίο μου για το φόβο. Το εργατικό κίνημα σήμερα είναι πιο αδύναμο απ' ό,τι ήταν πριν από 10 χρόνια. Τα μέλη των συνδικάτων μειώνονται, ειδικά στον ιδιωτικό τομέα. Δυστυχώς, σήμερα η κυβέρνηση Ομπάμα συμμετέχει στην κατά μέτωπο επίθεση ενάντια στα σωματεία των εκπαιδευτικών. Τα σωματεία των εκπαιδευτικών είναι ένας από τους ακρογωνιαίους λίθους του εργατικού κινήματος, τουλάχιστον εδώ στις ΗΠΑ. Αν καταφέρουν να μας κάνουν να γονατίσουμε, η κατάσταση μπορεί να εξελιχθεί πολύ άσχημα όχι μόνο για τους εκπαιδευτικούς, αλλά για όλους τους εργαζόμενους».
Μια πρακτική συμβουλή για να ξεφοβηθούμε; «Οργανωθείτε στα συνδικάτα σας. Εν ανάγκη, δημιουργήστε εσείς συνδικάτα και δράστε συλλογικά μέσα σ' αυτά. Στις ΗΠΑ το κυριότερο παράδειγμα για το πώς να αψηφάς το φόβο είναι τα εργατικά συνδικάτα. Δεν ξέρω πώς είναι σ' εσάς στην Ελλάδα, αλλά σ' εμάς είναι πολύ δύσκολο για έναν εργαζόμενο να αναπτύξει συνδικαλιστική δράση. Οι εργοδότες χρησιμοποιούν κάθε είδους ραδιουργία και εκφοβισμό για να το εμποδίσουν. Οπότε, κάθε φορά που οι εργαζόμενοι οργανώνονται συνδικαλιστικά, αυτό σημαίνει όχι μόνον ότι έχουν ξεπεράσει τους μηχανισμούς του φόβου, αλλά και ότι έχουν οχυρωθεί εναντίον τους.
»Αυτοί οι μηχανισμοί συμπεριλαμβάνουν την απειλή (αλλά και την πραγματοποίηση) της απόλυσης, την απειλή (και την πραγματοποίηση) της επίπληξης και της τιμωρίας, την απειλή (και την πραγματοποίηση) της παρενόχλησης και του προπηλακισμού σε ώρα δουλειάς. Η εργατική συνδικαλιστική δράση είναι ο μόνος τρόπος για να νικήσουμε το φόβο που κυριαρχεί στους χώρους εργασίας».

Αποτελέσματα εκλογών για τα Υπηρεσιακά Συμβούλια ου ΟΑΕΔ

Ολοκληρώθηκε η εκλογική διαδικασία για την ανάδειξη εκπροσώπων στα Υπηρεσιακά Συμβούλια του ΟΑΕΔ.
Πρώτη δύναμη αναδείχθηκε η ΠΑΣΚ ΜΕ 579 ψηφοδέλτια
Ακολουθεί η ΔΑΚΕ με 280
Τρίτη η Δημοσιοϋπαλληλική Ενότητα με 107 και τελευταία η Ενωτική Πρωτοβουλία με 54.
Εκπρόσωποι των Εργαζομένων στα Υ.Σ. εκλέγονται από την ΠΑΣΚ ο συνάδελφος Καραμπέρης Δημήτριος και από την ΔΑΚΕ ο συνάδελφος Κανελλίδης Δημήτριος.
Οι λοιπές παρατάξεις δεν εκλέγουν εκπρόσωπο.
Ευχόμαστε στους νεοεκλεγέντες συναδέλφους καλή επιτυχία στο έργο τους και να εκπροσωπούν πάντα και με πάθος τα συμφέροντα των εργαζομένων.

Προσλήψεις στην Ελληνική Στατιστική Αρχή

ΣΥΜΒΑΣΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΟΡΙΣΜΕΝΟΥ ΧΡΟΝΟΥ
Η Ελληνική Στατιστική Αρχή (ΕΛ.ΣΤΑΤ.)

Ανακοινώνει
Την πρόσληψη, με σύμβαση εργασίας ιδιωτικού δικαίου ορισμένου χρόνου, συνολικά διακοσίων (200) ατόμων για την προετοιμασία και τη διενέργεια των Γενικών Απογραφών Οικοδομών-Κτιρίων και Πληθυσμού-Κατοικιών ετών 2010-2011, στην Κεντρική Υπηρεσία και στις Υπηρεσίες Στατιστικής Νομών της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής (ΕΛ.ΣΤΑΤ.), που εδρεύουν ανά την επικράτεια και συγκεκριμένα του εξής, ανά υπηρεσία, έδρα, ειδικότητα και διάρκεια σύμβασης, αριθμού ατόμων (βλ. ΠΙΝΑΚΑ Α), με τα αντίστοιχα απαιτούμενα (τυπικά και τυχόν πρόσθετα) προσόντα

Περισσότερεςπληροφορίες: http://www.statistics.gr/portal/page/portal/ESYE/BUCKET/General/Announcement_200_ELSTAT_0.pdf

Μειώθηκαν τα θανατηφόρα εργατικά ατυχήματα

Σύμφωνα με στοιχεία που έδωσε στην δημοσιότητα το Σώμα Επιθεωρητών Εργασίας, το πρώτο δεκάμηνο του 2010 υπήρξε μείωση των θανατηφόρων εργατικών ατυχημάτων. Συγκεκριμένα 66 θανατηφόρα εργατικά ατυχήματα καταγράφηκαν το πρώτο δεκάμηνο του 2010, έναντι 97 του πρώτου δεκαμήνου του 2009 και 127 του αντίστοιχου χρονικού διαστήματος του 2008. Ο συνολικός αριθμός των θανατηφόρων εργατικών ατυχημάτων κατά το 2010 ανέρχεται σε 80 έναντι 113 του 2009 και 142 του 2008.

ΕΚΛΟΓΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΔΕΙΞΗ ΕΚΠΡΟΣΩΠΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΣΤΑ ΥΠΗΡΕΣΙΑΚΑ ΣΥΜΒΟΥΛΙΑ ΟΑΕΔ

Το Σάββατο 4 Δεκεμβρίου 2010 θα πραγματοποιηθούν στο κτήριο της Διοίκησης οι εκλογές για την ανάδειξη εκπροσώπων των εργαζομένων στα υπηρεσιακά συμβούλια του ΟΑΕΔ.
Η ψηφοφορία θα διαρκέσει από τις 8πμ -5μμ και αφορά τους εργαζόμενους της Αττικής (στην υπόλοιπη Ελλάδα η ψηφοφορία έχει διεξαχθεί με αλληλογραφία)

Καυτή Πατάτα: Αναγκαιότητα λήψης μέτρων για την ανεργία

Όσο περνάει ο καιρός, τόσο η κατάσταση δυσκολεύει. Στην ίδια στήλη τον προηγούμενο μήνα προσπαθήσαμε να εξηγήσουμε πόσο αναγκαίο είναι να ληφθούν μέτρα κοινωνικής πολιτικής άμεσα. Τίποτε δεν έχει αλλάξει από τότε.Οι οργανώσεις που παρέχουν υπηρεσίες στους ανθρώπους που πλήττονται περισσότερο από την κρίση και τις συνέπειες της, πλήττονται οι ίδιες από τη συνεχιζόμενη κυβερνητική απραξία. Και μην μου πείτε ότι οι υπηρεσίες αυτές δεν χρειάζονται γιατί παρέχονται από μη κυβερνητικές οργανώσεις ενώ τις παρέχει ήδη το Δημόσιο. Θα σας απαντήσω ότι τώρα πια είναι τέτοιο το μέγεθος του προβλήματος που ακόμη κι αν το Δημόσιο ήθελε και μπορούσε, οι υπηρεσίες του δεν επαρκούν. Ας είμαστε όμως ειλικρινείς, εδώ που έχουμε φθάσει: το υπονοούμενο που κρύβεται πίσω από τις αντιλήψεις αυτές είναι ότι «οι ΜΚΟ τα τρώνε». Καλό θα ήταν λοιπόν να θυμηθούμε πως υποτίθεται ότι η χώρα βρίσκεται στη φάση που πρέπει να περιορίσει τις δαπάνες του δημοσίου τομέα. Ο ένας τρόπος είναι να καταργήσει την κοινωνική πρόνοια εντελώς. Ο άλλος τρόπος είναι να νοικοκυρέψει τις δαπάνες και να τις «αγοράσει» από κει που είναι φθηνότερες και καλύτερες. Ο μη κυβερνητικός και μη κερδοσκοπικός τομέας παροχής υπηρεσιών έχει να επιδείξει καλές πρακτικές και παραδείγματα καλύτερα και φθηνότερα από τις αντίστοιχες δημόσιες υπηρεσίες. Ας αποφασίσουμε επιτέλους τι προτιμάμε. Και ας το πούμε εγκαίρως, να ξέρουμε και μεις που να στέλνουμε τα άτομα που μας ζητάνε βοήθεια. Στο δρόμο, στην Ομόνοια ή μήπως έχετε να μας υποδείξετε κάποια δημόσια υπηρεσία; Να θυμίσουμε τέλος ότι η δουλειά του ΟΑΕΔ είναι να δίνει το επίδομα ανεργίας, όχι να κάνει ψυχο-κοινωνική υποστήριξη. Πόσο θα κοστίσει αλήθεια αν υποθέσουμε ότι ο ΟΑΕΔ αναλάμβανε να κάνει αυτό που διάφοροι μη κερδοσκοπικοί φορείς πληρώνονται εδώ και είκοσι χρόνια για να κάνουν; Και τελικά, η αποτελεσματικότητα μετράει ή όχι;

http://swm.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=268&Itemid=

Τα ιδεολογήματα του νεοφιλελευθερισμού για την απαξίωση του δημόσιου τομέα

Της Αλίκης Βεγίρη
Το ότι η «ευκαιρία», όπως το μαύρο μαργαριτάρι, φωλιάζει στο κέλυφος των κρίσεων, το είχε πει από καιρό ο Φρίντμαν και το ’χαν ήδη νιώσει στο πετσί τους οι περισσότεροι λαοί της Λατινικής Αμερικής, της Σοβιετικής Ένωσης, της Ανατολικής Ευρώπης και της Νοτίου Αφρικής, οι οποίοι εν μια νυκτί είδαν σοκαρισμένοι τα πετρέλαια, τα ορυχεία και τις μεγάλες βιομηχανίες των χωρών τους να ιδιωτικοποιούνται, τους εργαζόμενους να απολύονται κατά εκατοντάδες χιλιάδες και τη φτώχεια να εξαπλώνεται σαν την πανούκλα. Οι κρατικοδίαιτοι ιδιώτεςΔεκαετίες μετά, όταν η κρίση χτύπησε και στην καρδιά του ανεπτυγμένου κόσμου, οι ιδέες του Φρίντμαν ξανάρθαν στο προσκήνιο, σαν τους βρικόλακες. Η ευκαιρία, αυτή τη φορά κρυβόταν στην καρδιά του ίδιου του κράτους. Όχι ότι το κεφάλαιο δεν έπαιρνε ως τα τώρα το κατιτίς του, απομυζώντας το. Τώρα είχε έρθει πια ο καιρός να το πάρει ολόκληρο και επιδοτούμενο από πάνω! Τεράστια η αγορά·της υγείας, της παιδείας, της πρόνοιας, της ενέργειας, των συγκοινωνιών, των μεταφορών, των υποδομών, των αεροδρομίων, των λιμανιών, των δασών, ένας τεράστιος συσσωρευμένος πλούτος, ο οποίος με λίγη τέχνη και μπόλικη λάσπη θα μπορούσε ν’ αποκτηθεί κοψοχρονιά. Προηγουμένως όμως, έπρεπε να κανονιστούν ορισμένες λεπτομέρειες. Πρώτα έπρεπε το κράτος να απαξιωθεί ολοσχερώς και δεύτερον να ξεφορτωθεί προσωπικό. Η απαξίωση, σαν το σαράκι, δουλευόταν ήδη πόντο-πόντο από χρόνια, μα μόνον όταν ωρίμασε ο καιρός βρέθηκε και το τελειωτικό επιχείρημα που θα «πουλούσε» στην κοινή γνώμη: Για την κρίση και τα ελλείμματα φταίει το κράτος! Το υπερμέγεθες, το αναποτελεσματικό, το κράτος-ρουφήχτρα που απομυζά τον ιδιωτικό τομέα (ναι ακούσαμε κι αυτό το χαριτωμένο ανέκδοτο από τον σεβαστό πρόεδρο του ΣΕΒ, και κατά πόδας ακολούθησε, τι πρωτοτυπία!, ο υφ. Οικονομικών Σαχινίδης), οι τεμπέληδες δημόσιοι υπάλληλοι, οι ευνοημένοι δημόσιοι υπάλληλοι, οι προνομιούχοι δημόσιοι υπάλληλοι, οι καλοπληρωμένοι δημόσιοι υπάλληλοι, και άλλα συναφή.Τα ψεύδη περί μεγάλου ελληνικού κράτουςΗ ελληνική κοινή γνώμη, μουδιασμένη από το σοκ των μέτρων, των ανατροπών και της λυσσαλέας προπαγάνδας, αφομοίωσε αδιαμαρτύρητα και με αρκετούς τόνους ενοχής την τηλεοπτική πραγματικότητα, ακόμα κι όταν τα νούμερα έδειχναν διαφορετικά. Όπως, για παράδειγμα, ότι ούτε το ελληνικό κράτος από άποψη δαπανών και προσωπικού ήταν μεγάλο συγκρινόμενο με το κράτος άλλων ευυπόληπτων χωρών (Σκανδιναβικές χώρες και Γαλλία), ούτε ότι οι δημόσιοι υπάλληλοι ήταν οι πιο καλοπληρωμένοι, αν αναλογιστεί κανείς το διαρρηγμένο εργασιακό τοπίο του ιδιωτικού μεσαίωνα και το κατά μέσο όρο χαμηλότερο μορφωτικό του επίπεδο. Όποιος δυσπιστεί και έχει χρόνο και υπομονή ας κάνει τον κόπο να ξεφυλλίσει τις ετήσιες εκθέσεις του ΙΝΕ/ΓΣΕΕ.Τεμπέληδες, λοιπόν, οι Έλληνες δημόσιοι υπάλληλοι; Ας πούμε ναι. Αλλά τεμπέληδες και οι Εγγλέζοι; Τεμπέληδες και οι Ιρλανδοί; Τεμπέληδες και οι Αμερικάνοι; Στιγματισμένοι ως καλοπληρωμένοι οι Έλληνες δημόσιοι υπάλληλοι; Άντε να το δεχτούμε. Αλλά το ίδιο και οι Άγγλοι και οι Αμερικανοί; Άχρηστοι οι Έλληνες; Άντε να ’ναι κι έτσι. Αλλά τι γίνεται και με τους υπόλοιπους; Κάτι τρέχει λοιπόν, που είναι παγκόσμιο, που είναι έξω και πέρα από τις δημοσιονομικές ιδιαιτερότητες της κάθε χώρας και το οποίο καταφανώς μας ξεπερνά.Πραγματικά δεν πιστεύει κανείς στα μάτια του όταν αντικρίζει τις ίδιες ακριβώς κατηγόριες, «copy paste» θαρρείς απ’ το δικό μας οπλοστάσιο, να εκτοξεύονται με τον ίδιο βιτριολικό τρόπο ενάντια στους δημοσίους υπαλλήλους των προηγούμενων χωρών. «Ο πλούσιος δημόσιος υπάλληλος: Η ανασκευή ενός μύθου»Αυτός είναι ο τίτλος πρόσφατου άρθρου του Πολ Κρούγκμαν στους New York Times, όπου αναλαμβάνει να αποκαταστήσει την αλήθεια. Σύμφωνα με αυτό, μόνο το 28% των δαπανών της ομοσπονδιακής και των τοπικών κυβερνήσεων πηγαίνει στη μισθοδοσία, και ένα άλλο 6% στις συντάξεις. Πόσο αληθεύει, συνεχίζει ο Κρούγκμαν, ότι οι δήθεν παχυλές συντάξεις και οι παροχές προς τους δημοσίους υπαλλήλους ευθύνονται για τα οικονομικά μας χάλια; Καθόλου, αν δει κανείς τις αναλύσεις οικονομικών ινστιτούτων, σύμφωνα με τις οποίες η διαφορά στις αποδοχές μεταξύ υπαλλήλων του δημοσίου και ιδιωτικού τομέα περιορίζεται στο πενιχρό 13%. Το οποίο, όμως προκύπτει από το καλύτερο μορφωτικό τους επίπεδο, μια και το 23,5% των δημοσίων υπαλλήλων είναι απόφοιτοι πανεπιστημίου, ενώ μόνο το 8,9% των ιδιωτικών. Άλλες εκθέσεις βρίσκουν τουναντίον ότι ο μισθός των Αμερικανών δημοσίων υπαλλήλων είναι όχι μεγαλύτερος, αλλά μικρότερος των ιδιωτικών.Γιατί οι δημόσιοι υπάλληλοι βρίσκονται σήμερα, περισσότερο από παλιά, τότε που και ο ίδιος ο Κλίντον τους θεωρούσε τεμπέληδες και τους έσπρωχνε να βρούνε καμιά αληθινή δουλειά, στο στόχαστρο; Αναρωτιούνται πολλοί αρθρογράφοι στην Αμερική. Πολύ απλό. Οι δημόσιοι υπάλληλοι, οι περισσότεροι από τους οποίους είναι συνδικαλισμένοι και έχουν καταφέρει να εξασφαλίσουν συντάξεις, ανθρώπινο ωράριο εργασίας και αξιοπρεπείς μισθούς, στοχοποιούνται ώστε να διοχετευτεί προς αυτούς η μήνις, καθ’ όλα υπαρκτή και πολιτικά εκμεταλλεύσιμη από δημαγωγούς, όλων όσων από τον ιδιωτικό τομέα έχουν χάσει μισθούς και δουλειά. Με τον ίδιο τρόπο βάλλονται και από τις τοπικές κυβερνήσεις για να ξεφορτωθούν προσωπικό και δημόσιες υπηρεσίες προς τους ιδιώτες που καραδοκούν. Αλλά, η κύρια αιτία είναι η κατάρρευση των φορολογικών εσόδων που ακολούθησε την κατάρρευση της Wall Street, γεγονός για το οποίο προφανώς και δεν ευθύνονται. Τα ίδια πάνω-κάτω συμβαίνουν και στην αντίπερα όχθη του Ατλαντικού. Για να μπορέσει το δίδυμο Κάμερον/Κλεγκ να προβεί στις προγραμματισμένες απολύσεις των 500.000 δημοσίων υπαλλήλων, περίπου το 8% του συνόλου, επιδόθηκε στη γνωστή τέχνη του διασυρμού, όπως λέγεται αλλιώς η «διαφάνεια». Το BBC, για να κερδίσει τις εντυπώσεις, δημοσίευσε πρόσφατα κατάλογο με τις αποδοχές των δημοσίων υπαλλήλων, ανάγοντας σε 38.045 αυτούς που κερδίζουν περισσότερο από 100.000 λίρες, ξεχνώντας φυσικά να αναφέρει ότι τα νούμερα αυτά αντιστοιχούν σε υψηλόβαθμους μανδαρίνους και σε γιατρούς του NHS (ΕΣΥ), και ότι τα 2/3 των δημοσίων υπαλλήλων κουτσοβολεύονται με 21.000 λίρες ετησίως. «Robin Hood απ’ την ανάποδη», ονομάζει εφημερίδα της Β. Ιρλανδίας το ταξίδι προς το νεοφιλελεύθερο παράδεισο. Ταξίδι, που μέσα από τη συρρίκνωση των δημοσίων υπηρεσιών και τις απολύσεις, στοχεύει στην αντιστάθμιση των πόρων που θα χαθούν εξαιτίας προγραμματισμένων φορολογικών ελαφρύνσεων του κεφαλαίου. «Τα χρήματα του δημοσίου τομέα που θα κατευθυνθούν προς τον ιδιωτικό, θα δημιουργήσουν νέες θέσεις εργασίας και θα φέρουν την ανάκαμψη», διατείνεται με θράσος αξιωματούχος της τράπεζας Ulster, ξεχνώντας τα 42 δισ. στερλίνες που έλαβε εσχάτως ως βοήθεια η εν λόγω τράπεζα για να ξελασπώσει. Και λησμονώντας επίσης τα 120 δισ. που χάνονται κάθε χρόνο στο Ηνωμένο Βασίλειο από τη φοροδιαφυγή μόνο των μεγάλων εταιριών. Οι δημόσιοι υπάλληλοι βρέθηκαν επίσης στο στόχαστρο, τόσο στην Ιρλανδία, όσο και στην Πορτογαλία και την Ισπανία, στις δυο τελευταίες, με λιγότερα προς το παρόν τραύματα. Στη Ρουμανία οι μισθοί κόπηκαν κατά 25% και οι συντάξεις κατά 15%. Στην Ιταλία οι περικοπές κατά 10% περιορίζονται, λέγεται, στους υψηλόμισθους, ενώ η Γερμανία, παρ’ ότι παρουσιάζει πλεόνασμα προγραμματίζει να ξαποστείλει γύρω στους 10.000 στα επόμενα τέσσερα χρόνια.
Αναδημοσίευση από την εφημερίδα ΔΡΟΜΟΣ της ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ

15% Ανεργία προβλέπει η κομισιόν για την Ελλάδα το 2011 με αύξουσα πορεία το 2012!

Σήμα κινδύνου για την απασχόληση εκπέμπει η Κομισιόν στις φθινοπωρινές της προβλέψεις, επισημαίνοντας ότι η μείωση της οικονομικής δραστηριότητας, που αντανακλάται στην υποχώρηση της ζήτησης για προσωπικό στους κλάδους λιανικής και χονδρικής πώλησης και στον κατασκευαστικό τομέα, έχει σοβαρό αντίκτυπο στην απασχόληση, η οποία υπολογίζεται ότι θα υποχωρήσει περισσότερο από 5%.


Η Ελλάδα θα είναι η χώρα της Ευρωπαϊκής Ενωσης με τη μεγαλύτερη ύφεση και το 2011, η ανεργία αναμένεται να εκτιναχθεί τον επόμενο χρόνο στο 15% με περαιτέρω επιδείνωση το 2012, το δημόσιο χρέος θα ξεπεράσει το 150% του ΑΕΠ και το δημοσιονομικό έλλειμμα από 9,6% το 2010 θα μειωθεί στο 7,4% το 2011. Αυτό είναι το βασικό συμπέρασμα των ιδιαίτερα δυσοίωνων φθινοπωρινών προβλέψεων, που αφορούν την πορεία των βασικών μεγεθών της ελληνικής οικονομίας για την τριετία 2010-2012, τις οποίες έδωσε χθες στη δημοσιότητα η Ευρωπαϊκή Επιτροπή.
Σύμφωνα με την Κομισιόν, η ανάπτυξη στην Ελλάδα θα συνεχίσει να είναι αρνητική το 2010 (-4,2% του ΑΕΠ), αλλά και το 2011 (-3%), ενώ φως στην άκρη του τούνελ αναμένεται από το 2012, όταν θα επανεμφανιστεί η ανάκαμψη με +1,1%. Η διαπίστωση είναι μία: Η Ελλάδα και η Πορτογαλία (-1%) θα είναι οι δύο μόνες χώρες τόσο στην Ευρωζώνη όσο και στην Ευρωπαϊκή Ενωση των «27» που θα έχουν αρνητική ανάπτυξη το 2011. Ολες οι υπόλοιπες χώρες-μέλη θα έχουν εξέλθει από την ύφεση. Με μελανά χρώματα περιγράφεται και η εξέλιξη της ανεργίας στην Ελλάδα, η οποία αναμένεται να εκτοξευθεί από το 12,5% το 2010 στο 15% το 2011, ενώ το 2012 θα φτάσει το ιδιαίτερα ανησυχητικό επίπεδο του 15,2%, δεύτερο υψηλότερο ποσοστό στην Ευρωζώνη μετά την Ισπανία (19,2%).

Κόστος εργασίας

Σύμφωνα με την Κομισιόν, οι απώλειες στην ανταγωνιστικότητα που συσσωρεύθηκαν τα τελευταία χρόνια θα αρχίσουν να αναστρέφονται κατά την υπό εξέταση περίοδο, κυρίως λόγω της ταχύτερης από ό,τι αναμενόταν προσαρμογής της αγοράς εργασίας.
Αυτό, σύμφωνα με την Επιτροπή, θα επισπεύσει την πραγματική προσαρμογή των μισθών. Οι περικοπές των μισθών στο δημόσιο τομέα, η αναμενόμενη επέκτασή τους στον ιδιωτικό τομέα και οι πρόσφατες συμφωνίες «ήπιων αυξήσεων» του ελάχιστου μισθού στον ιδιωτικό τομέα αναμένονται να μειώσουν το κόστος εργασίας, μετά από μία μακρά περίοδο υψηλών ρυθμών.
Συρρίκνωση της απασχόλησης
Υποχώρηση της ζήτησης για προσωπικό στο χονδρικό και λιανικό εμπόριο, καθώς και τις κατασκευές
Όπως υποστηρίζει η Επιτροπή, η μείωση της οικονομικής δραστηριότητας, που αντανακλάται στην υποχώρηση της ζήτησης για προσωπικό στους κλάδους λιανικής και χονδρικής πώλησης και στον κατασκευαστικό τομέα, έχει σοβαρό αντίκτυπο στην απασχόληση, η οποία υπολογίζεται ότι θα υποχωρήσει περισσότερο από 5%.
Οι μειωμένες δυνατότητες απασχόλησης στον ιδιωτικό τομέα, όπως και το πάγωμα των προσλήψεων και οι περικοπές στα βραχυπρόθεσμα συμβόλαια στο δημόσιο τομέα, θα ωθήσουν τον δείκτη ανεργίας περίπου στο 15% για το 2012. Η αρνητική ανάπτυξη της απασχόλησης και η μείωση των μισθών αναμένεται να έχουν σοβαρή επίδραση στα διαθέσιμα εισοδήματα μεσοπρόθεσμα, ωθώντας σε χαμηλότερα επίπεδα την πραγματική ζήτηση.

Δικαστική δικαίωση για τα stage

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ από το Σωματείο stage ΟΑΕΔ:

ΕΙΜΑΣΤΕ ΣΤΗΝ ΕΥΧΑΡΙΣΤΗ ΘΕΣΗ ΝΑ ΣΑΣ ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΟΥΜΕ ΟΤΙ Η ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΤΩΝ ΠΡΟΣΩΡΙΝΩΝ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΩΝ ΜΕΤΡΩΝ ΟΛΟΚΛΗΡΩΘΗΚΕ ΚΑΙ ΔΥΟ ΕΚ ΤΩΝ ΤΡΙΩΝ ΔΙΚΑΣΙΜΩΝ ΕΙΧΑΝ ΘΕΤΙΚΟ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ.ΚΑΤΟΠΙΝ ΤΗΣ ΑΠΟ 24/11/2010 ΠΡΟΣΩΡΙΝΗΣ ΔΙΑΤΑΓΗΣ ΤΗΣ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΥΠΗΡΕΣΙΑΣ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟΥ ΑΘΗΝΩΝ ΔΙΑΤΑΣΕΤΑΙ Ο ΟΑΕΔ ΝΑ ΑΠΟΔΕΧΕΤΑΙ ΣΤΙΣ ΥΠΗΡΕΣΙΕΣ ΤΟΥ ΤΟΥΣ ΠΡΟΣΦΕΥΓΟΝΤΕΣ ΕΩΣ ΤΗΝ ΣΥΖΗΤΗΣΗ ΤΗΣ ΑΙΤΗΣΕΩΣ ΚΑΙ ΝΑ ΤΟΥΣ ΚΑΤΑΒΑΛΛΟΝΤΑΙ ΟΙ ΝΟΜΙΜΕΣ ΑΠΟΔΟΧΕΣ.ΕΠΙΣΗΣ ΚΑΤΟΠΙΝ ΤΗΣ ΑΠΟ 25/11/2010 ΠΡΟΣΩΡΙΝΗΣ ΔΙΑΤΑΓΗΣ ΤΗΣ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΥΠΗΡΕΣΙΑΣ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟΥ ΑΘΗΝΩΝ ΔΙΑΤΑΣΟΝΤΑΙ ΑΚΡΙΒΩΣ ΤΑ ΙΔΙΑ.ΕΙΝΑΙ ΠΛΕΟΝ ΔΕΔΟΜΕΝΟ ΟΤΙ ΓΙΑ ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ ΠΗΘΑΝΟΛΟΓΗΘΗΚΕ Η ΝΟΜΙΜΟΤΗΤΑ ΤΩΝ ΑΙΤΗΜΑΤΩΝ ΜΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΡΑΜΟΝΗ ΣΤΙΣ ΥΠΗΡΕΣΙΕΣ ΠΟΥ ΠΑΡΕΙΧΑΜΕ ΤΙΣ ΥΠΗΡΕΣΙΕΣ ΜΑΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΜΕΤΑΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΣΥΜΒΑΣΕΩΝ ΜΑΣ ΣΕ ΑΟΡΙΣΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ.ΟΙ ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ ΑΥΤΕΣ ΑΠΟΤΕΛΟΥΝ ΣΤΑΘΜΟ ΣΤΑ ΔΙΚΑΣΤΙΚΑ ΧΡΟΝΙΚΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΛΟΓΟ ΟΤΙ ΓΙΑ ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ ΔΙΚΑΣΤΗΣ ΔΙΚΑΙΩΝΕΙ ΤΟΣΟ ΜΕΓΑΛΟ ΑΡΙΘΜΟ ΠΡΟΣΦΕΥΓΟΝΤΩΝ (65 ΚΑΙ 67 ΑΤΟΜΩΝ ΑΝΤΙΣΤΟΙΧΑ).ΘΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΟΥΝ ΠΡΟΣΩΡΙΝΟ ΘΕΤΙΚΟ ΥΛΙΚΟ ΓΙΑ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΑΛΛΕΣ ΕΚΚΡΕΜΕΙΣ ΔΙΚΕΣ ΠΟΥ ΑΚΟΛΟΥΘΟΥΝ ,ΓΙΑ ΤΗΝ ΜΕΤΑΤΡΟΠΗ ΤΗΣ ΣΥΜΒΑΣΗΣ ΜΑΣ ΣΕ ΑΟΡΙΣΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ,ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΒΟΛΗ ΤΩΝ ΔΕΔΟΥΛΕΥΜΕΝΩΝ ΜΑΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΠΟΔΟΣΗ ΤΩΝ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΩΝ ΜΑΣ ΕΙΣΦΟΡΩΝ.ΑΛΛΩΣΤΕ ΚΑΘΕ ΘΕΤΙΚΗ ΑΠΟΦΑΣΗ ΑΦΟΡΑ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ ΚΑΙ ΒΟΗΘΑ ΣΕ ΚΑΘΕ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΤΟΝ ΣΥΛΛΟΓΟ ΜΑΣ.ΜΗΝ ΞΕΧΝΑΜΕ ΟΤΙ ΑΝΑΜΕΝΟΥΜΕ ΤΗΝ ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΣ ΔΙΚΗΣ ΤΩΝ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΩΝ ΤΩΝ ΣΥΝΑΔΕΛΦΩΝ ΤΗΣ 29/10/2010.ΟΠΩΣ ΕΠΙΣΗΣ ΚΑΙ ΤΩΝ ΚΥΡΙΩΝ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΩΝ ΜΕΤΡΩΝ ΣΤΙΣ 6/12,10/12 ΚΑΙ 13/12/2010 ΑΡΧΗΣ ΓΕΝΟΜΕΝΗΣ ΤΩΝ ΣΥΝΑΔΕΛΦΩΝ ΠΟΥ ΔΥΣΤΥΧΩΣ ΔΕΝ ΚΕΡΔΗΣΑΝ ΤΗΝ ΠΡΟΣΩΡΙΝΗ ΑΓΩΓΗ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΩΝ ΣΤΙ 23/11/2010.ΣΑΣ ΓΝΩΣΤΟΠΟΙΟΥΜΕ ΟΤΙ ΟΙ ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ ΤΗΣ ΑΠΟ 24/11 ΚΑΙ 25/11/2010 ΤΩΝ ΠΡΟΣΩΡΙΝΩΝ ΔΙΑΤΑΓΩΝ Η ΜΕΝ ΠΡΩΤΗ ΕΧΕΙ ΕΠΙΔΩΘΕΙ ΣΤΟΝ ΟΑΕΔ ΣΤΙΣ 26/11/2010 ΚΑΙ Η ΔΕΥΤΕΡΗ ΣΤΗΣ 29/11/2010 ΤΟ ΠΡΩΙ.ΑΠΑΝΤΕΣ ΟΙ ΔΙΚΑΙΩΘΕΝΤΕΣ ΠΡΟΣΦΕΥΓΟΝΤΕΣ ΤΩΝ ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΩΝ ΑΥΤΩΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΤΟΥΝ ΤΗΝ ΔΕΥΤΕΡΑ 29/11/201Ο ΣΤΙΣ ΥΠΗΡΕΣΙΕΣ ΤΟΥΣ ΓΙΑ ΝΑ ΠΑΡΕΧΟΥΝ ΕΡΓΑΣΙΑ.Η ΠΑΡΕΧΟΜΕΝΗ ΕΡΓΑΣΙΑ ΜΑΣ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΕΡΓΑΣΙΑ ΥΠΟ ΣΥΝΘΗΚΕΣ ΤΑΚΤΙΚΟΥ ΥΠΑΛΛΗΛΟΥ (ΩΡΑΡΙΟ,ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΟ ΕΡΓΑΣΙΑΣ Κ.Τ.Λ).ΟΙ ΔΙΕΥΘΥΝΤΕΣ ΤΩΝ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ ΘΑ ΕΝΗΜΕΡΩΝΟΝΤΑΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΔΙΟΙΚΗΣΗ ΤΟΥ ΟΑΕΔ ΓΙΑ ΤΙΣ ΑΝΩΘΕΝ ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ.ΓΙΑ ΟΠΟΙΟΔΗΠΟΤΕ ΔΙΑΔΙΚΑΣΤΙΚΟ ΘΕΜΑ ΘΑ ΕΝΗΜΕΡΩΘΕΙΤΕ ΑΠΟ ΤΟΝ ΔΙΚΗΓΟΡΟ ΚΑΙ ΤΟΝ ΣΥΛΛΟΓΟ.ΟΤΙΔΗΠΟΤΕ ΠΡΟΚΥΨΕΙ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΤΗΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑΣ ΠΑΡΑΚΑΛΕΙΣΘΕ ΝΑ ΜΑΣ ΕΝΗΜΕΡΩΣΕΤΕ ΕΓΚΑΙΡΑ.ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ ΤΑ ΜΕΛΗ ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΜΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΥΠΟΜΟΝΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΠΙΜΟΝΗ ΤΟΥΣ ΓΙΑ ΔΙΚΑΙΩΣΗ ΚΑΙ ΕΥΧΟΜΑΣΤΕ ΝΑ ΣΥΝΕΧΙΣΟΥΜΕ ΝΑ ΚΕΡΔΙΖΟΥΜΕ ΜΑΧΕΣ ΜΕ ΤΗΝ ΒΟΗΘΕΙΑ ΚΑΙ ΤΟΥ ΔΙΚΗΓΟΡΟΥ ΜΑΣ Κ.ΠΑΥΛΑΤΟΥ ΜΕΧΡΙ ΤΗΝ ΕΠΙΤΕΥΞΗ ΤΟΥ ΣΤΟΧΟΥ ΜΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΜΟΝΙΜΟΠΟΙΗΣΗ ΜΑΣ.ΕΥΧΟΜΑΣΤΕ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΚΑΛΗ ΔΥΝΑΜΗ ΚΑΙ ΕΠΙΤΥΧΙΑ ΣΤΙΣ ΑΠΟ ΔΩ ΚΑΙ ΠΕΡΑ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΕΣ.

Κουτρουμάνης:Οι απολύσεις και η μείωση των αποδοχών δεν δίνουν λύσεις στο πρόβλημα της ανταγωνιστικότητας

Οι επιχειρήσεις θα πρέπει να επωφεληθούν από τα προγράμματα προστασίας της απασχόλησης του ΟΑΕΔ και να μην προβούν σε μειώσεις προσωπικού και αμοιβών τόνισε μεταξύ άλλων ο Αναπληρωτής Υπουργός Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης Γιώργος Κουτρουμάνης, ανοίγοντας τις εργασίες της ημερίδας "Συνάντηση Γνώσης" που οργάνωσε ο Σύνδεσμος Διοίκησης Ανθρώπινου Δυναμικού Ελλάδας (ΣΔΑΔΕ). Ο κ. Κουτρουμάνης αναφέρθηκε στην εφαρμογή 17 προγραμμάτων κόστους 2,5 δισ. ευρώ και 670.000 θέσεις εργασίας και τόνισε ότι οι απολύσεις και η μείωση των αποδοχών δεν δίνουν λύσεις στο πρόβλημα της ανταγωνιστικότητας.Η κυβέρνηση έχει ευθύνη για τις αλλαγές στο θεσμικό πλαίσιο, είπε χαρακτηριστικά, αλλά και οι επιχειρήσεις πρέπει να συμβάλουν στην έξοδο από την κρίση και την ανάπτυξη με την κοινωνική και εταιρική ευθύνη. Η ανάπτυξη προϋποθέτει και διατήρηση της κοινωνικής συνοχής, σημείωσε ο αναπληρωτής υπουργός Εργασίας και οι εργαζόμενοι πρέπει να έχουν αξιοπρεπείς αποδοχές και υψηλό ηθικό, για να μπορέσουν να αποδώσουν και να δημιουργήσουν.

Ο κ. Κουτρουμάνης αναγνώρισε ότι οι επιχειρήσεις αντιμετωπίζουν προβλήματα και πρόσθεσε ότι η πορεία που έχουμε μπροστά μας είναι δύσκολη και δεν αντιμετωπίζεται με μαγικές συνταγές. "Προχωρούμε", είπε στις διαρθρωτικές αλλαγές που είναι απαραίτητες μετά από καθυστέρηση πολλών ετών. Απαιτούνται αλλαγές στη λειτουργία του κράτους και της δημόσιας διοίκησης επαναρύθμιση του εργασιακού μοντέλου, μεταρρύθμιση του εκπαιδευτικού συστήματος, του συστήματος Υγείας και του συστήματος Ασφάλισης".Ανέφερε επίσης ότι είναι εφικτή η μείωση του μη μισθολογικού κόστους και του κόστους της λειτουργίας της διοίκησης. «Με την εφαρμογή του συστήματος ηλεκτρονικής συνταγογράφισης για πρώτη φορά μέσα στα 20 τελευταία χρόνια πετύχαμε μείωση των δαπανών σε φάρμακα κατά 850 εκατομμύρια ευρώ" τόνισε και πρόσθεσε ότι το υπουργείο Εργασίας φιλοδοξεί να εξοικονομήσει τον επόμενο χρόνο 1,4 δις ευρώ "προκειμένου" όπως είπε, "να φθάσουμε στα μέσα επίπεδα των υπολοίπων ευρωπαϊκών χωρών».

Για το ζήτημα της εισφοροδιαφυγής είπε ότι η αντιμετώπιση του προβλήματος θα μπορούσε να δημιουργήσει στα ασφαλιστικά Ταμεία πλεόνασμα της τάξεως των 8,5 δισ. ευρώ και να οδηγήσει σε μείωση των ασφαλιστικών εισφορών .Αναφερόμενος στις εργασιακές σχέσεις ο κ. Κουτρουμάνης εξέφρασε τη βεβαιότητα ότι είναι δυνατόν να βρεθεί η χρυσή τομή και ειδικότερα για τις επιχειρησιακές συμβάσεις τόνισε, ότι η οριζόντια εφαρμογή τους στο σύνολο μιας αγοράς στην οποία οι περισσότερες επιχειρήσεις απασχολούν λιγότερους από 50 εργαζομένους μπορεί να έχει αρνητικές συνέπειες τόσο για τους εργαζόμενους όσο και για τις επιχειρήσεις.Απαντώντας σε ερώτηση σχετική με το θέμα των ευέλικτων σχέσεων εργασίας είπε ότι στην Ελλάδα, η "ευελιξία" κυρίως στις μικρές επιχειρήσεις είναι μεγαλύτερη από κάθε άλλη χώρα και πως τα προβλήματα δεν οφείλονται τόσο στη νομοθεσία όσο στην αδυναμία ελέγχου της εφαρμογής της. Πρόσθεσε ότι στο νόμο για τις εργασιακές σχέσεις που θα φέρει η κυβέρνηση μέχρι το τέλος του χρόνου θα γίνει προσπάθεια αποτύπωσης της πραγματικότητας που υπάρχει με την υιοθέτηση όμως ενιαίων κανόνων ώστε να μην υπάρξει απορρύθμιση στην αγορά εργασίας.Στην ημερίδα μίλησε και ο Διοικητής του ΟΑΕΔ κ. Ηλίας Κικίλιας που αναφέρθηκε στον ιδιαίτερο ρόλο του Οργανισμού για την ενίσχυση των επιχειρήσεων.

Αίσθηση προκάλεσε η αναφορά του κ. Μιχάλη Χάλαρη, ειδικού γραμματέα του ΣΕΠΕ ότι ξεκινά το επόμενο χρονικό διάστημα η δυνατότητα υποβολής των καταστάσεων προσωπικού των επιχειρήσεων μέσω διαδικτύου. Με τον τρόπο αυτό παρακάμπτεται μια χρονοβόρα γραφειοκρατική διαδικασία και αποφεύγεται και η επιβολή προστίμων λόγω καθυστερήσεων ενώ ταυτόχρονα διευκολύνονται οι διασταυρώσεις στοιχείων για τον εντοπισμό της εισφοροδιαφυγής και της ανασφάλιστης εργασίαςΣτην ημερίδα συμμετείχαν διευθυντές Ανθρωπίνου Δυναμικού, των σημαντικότερων ελληνικών επιχειρήσεων
tovima.gr

Ηλίας Κικίλιας-Από τις κρατικές στις δημόσιες κοινωνικές υπηρεσίες

Η ιστορία διδάσκει ότι οι κρίσεις οδηγούν είτε στην καταστροφή είτε στην αναζωογόνηση. Στην καταστροφή οδηγούν όταν υπάρχει αδράνεια, εμμονή σε δογματικές αντιλήψεις και ανυπέρβλητη αντίσταση στην αναγνώριση της πραγματικότητας και στη κοινή λογική. Στην αναζωογόνηση, οδηγούν όταν υπάρχει έγκαιρη προσαρμογή, και συμπαράταξη με τις δυνάμεις της προόδου και της δημιουργίας. Όταν υπάρχει προσπάθεια συνεχής, συστηματική, αποδεσμευμένη από ψευτο-υποσχέσεις και δογματικές αντιλήψεις.
Αυτό που σήμερα ονομάζουμε κατ’ ευφημισμό «κράτος πρόνοιας» είναι στην ουσία ένα σύνολο δαπανών – που δεν υστερεί σημαντικά από τον μέσο ευρωπαϊκό όρο – που αντιστοιχούν σε ένα απίστευτο αριθμό παροχών, επιδομάτων, επιδοτήσεων, ρυθμίσεων κλπ. για έναν εκτεταμένο αριθμό επιμέρους κοινωνικών ομάδων οι οποίες απέκτησαν τα δικαιώματα αυτά όχι με βάση το κριτήριο της πραγματικής ανάγκης αλλά της ψηφοθηρίας. Για το λόγο αυτό, από κάθε 1 ευρώ δαπάνης για κοινωνικές παροχές (οικογένεια, μητρότητα, φτώχεια, κλπ.) ίσως λιγότερα από 30 λεπτά πιάνουν τόπο. Αυτό ισοδυναμεί με απώλεια αρκετών δισ. ευρώ, τα οποία ενισχύουν το εισόδημα και την κατανάλωση κάποιων κοινωνικών ομάδων, αλλά αφήνουν τους πραγματικά φτωχούς απροστάτευτους.
Εδώ και περίπου 15 χρόνια το κράτος δαπανά σχεδόν το 1 / 4 του ΑΕΠ για κοινωνικές πολιτικές, ποσό που δεν υστερεί σημαντικά από άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Τι γίνονται αυτά τα σχεδόν 60 δισεκατομμύρια ευρώ; Που δαπανώνται; Ποιοι ωφελούνται; Πιάνουν τόπο;
Πάνω από τα μισά χρηματοδοτούν τις συντάξεις. Αν δεν γινόταν η πρόσφατη μεταρρύθμιση του Ασφαλιστικού Συστήματος, σε λίγα χρόνια σχεδόν όλες οι κοινωνικές δαπάνες θα δίνονταν για την κάλυψη των συντάξεων, χωρίς δυνατότητα για την Παιδεία, την Υγεία, την Απασχόληση, τις Κοινωνικές Υπηρεσίες.
Τα υπόλοιπα μειώνουν τη φτώχεια μόνο κατά 3% όταν τα ίδια χρήματα στην Ευρώπη μειώνουν τη φτώχεια κατά 9%, δηλαδή τρείς φορές περισσότερο.
Αν πάρουμε για παράδειγμα μόνο το πεδίο της «οικογένειας – μητρότρητας» – που έχει άμεση σχέση με το δημογραφικό και το ασφαλιστικό – ο κατάλογος των σχετικών ρυθμίσεων είναι κυριολεκτικά αχανής, και το συνολικό κόστος απίστευτο. Το ουσιώδες είναι το κόστος αυτό δεν αντιστοιχεί σχεδόν καθόλου σε παροχή υπηρεσιών όπως οι παιδικοί σταθμοί, αλλά εκτείνεται από επιδοτήσεις και συνταξιοδοτικές ρυθμίσεις μέχρι …άδειες για ταξί και περίπτερα, και μάλιστα χωρίς εισοδηματικά ή περιουσιακά κριτήρια.
Το εκπαιδευτικό μας σύστημα έχει αποτύχει να εξασφαλίσει την ισότητα των ευκαιριών στην εκπαίδευση και τη ζωή, και δεν έχει πλέον την εμπιστοσύνη της κοινωνίας. Οι μαθητικές επιδόσεις των παιδιών μας καταλαμβάνουν μία από τις 3 τελευταίες θέσεις μεταξύ των 30 χωρών του ΟΟΣΑ, την ίδια στιγμή που κάθε χρόνο δαπανώνται για την παιδεία σχεδόν 11 δισεκατομμύρια από τα οποία μάλιστα το 40%, σχεδόν 4,5 δις. αποτελούν ιδιωτική δαπάνη των νοικοκυριών, αφού πάνω από μισούς μαθητές του δημοτικού και του γυμνασίου και οι 3 στους 4 μαθητές του λυκείου καταφεύγουν στην παραπαιδεία. Οι φτωχότερες οικογένειες δαπανούν το 10% – 15% του εισοδήματός τους στην παραπαιδεία, για να δουν τελικά τα παιδιά τους να αποκλείονται ολοένα και περισσότερο από τις «καλύτερες» ανώτατες σχολές, αφού δεν μπορούν να συναγωνιστούν με ίσους όρους τα παιδιά από οικογένειες των πιο εύπορων στρωμάτων.
Στην υγεία, είναι ενδεικτικό ότι ο κάθε πολίτης της χώρας μας πληρώνει κατά μέσο όρο από την τσέπη του 1.100 € ετησίως για υπηρεσίες υγείας, όταν το αντίστοιχο ποσό για τους πολίτες των άλλων χωρών της ζώνης του ευρώ ανέρχεται στα 770 €. Και δυστυχώς, η δαπάνη αυτή δεν επιβαρύνει μόνο τους «έχοντες» καθώς οι φτωχότερες οικογένειες δεσμεύουν έναν μισθό ετησίως για υπηρεσίες υγείας ενώ οι χαμηλοσυνταξιούχοι ξοδεύουν περίπου 2,5 συντάξεις το χρόνο για τον ίδιο λόγο. Γιατί συμβαίνει αυτό; Διότι κληρονομήσαμε το πιο «ιδιωτικοποιημένο» σύστημα υγείας στην Ευρώπη. Γιατί σήμερα από τους 376 αξονικούς τομογράφους που λειτουργούν στη χώρα, οι 247 ανήκουν σε ιδιώτες.
Στο κρίσιμο πεδίο της Δια Βίου Μάθησης η Ελλάδα βρίσκεται στις τελευταίες θέσεις μεταξύ των χωρών της Ευρώπης. Την ίδια στιγμή που τα τελευταία 20 χρόνια δαπανήθηκαν τεράστια ποσά για Επαγγελματική Εκπαίδευση και Κατάρτιση, οι δυνατότητες μετεκπαίδευσης είναι σχεδόν ανύπαρκτες και μια μεγάλη μερίδα νέων με προσόντα αναζητούν την τύχη τους στο εξωτερικό.
Η κοινωνική προστασία στην Ελλάδα σε μεγάλο βαθμό εξαντλείται στη χορήγηση πενιχρών εισοδηματικών ενισχύσεων που τελικά δεν πιάνουν τόπο, ενώ η παροχή δημόσιων κοινωνικών υπηρεσιών υστερεί. Η ευθύνη για τη φροντίδα των παιδιών και των ηλικιωμένων εξακολουθεί να ανήκει κυρίως στην οικογένεια, όπου συχνά βαρύνει τις γυναίκες. Όσοι μπορούν, αναγκάζονται να στραφούν στις υπηρεσίες του ιδιωτικού τομέα (βρεφονηπιακοί σταθμοί, οίκοι ευγηρίας) και ιδίως στις κατ’οίκον υπηρεσίες όπου απασχολούνται περισσότερο ανασφάλιστες μετανάστριες. Η οικογένεια βαρύνεται τελικά με τη φροντίδα του παιδιού, του ηλικιωμένου, του ανέργου, του φοιτητή, του ασθενή, του ατόμου με αναπηρία. Και ποτέ δεν έχει μόνο έναν να φροντίσει. Το σημερινό κοινωνικό κράτος δεν εξετάζει αν η οικογένεια αντέχει να το κάνει. Μια από τις πολλές σοβαρές επιπτώσεις αυτής της τακτικής είναι και η υπογεννητικότητα που μαστίζει την κοινωνία μας.
Το ουσιώδες, όμως, είναι το εξής: Η φιλοσοφία της κοινωνικής πολιτικής στη χώρα μας δεν στοχεύει στην προστασία και την ενδυνάμωση των αδυνάμων μέσω της παροχής «ευκαιριών» και της δημιουργίας «δυνατοτήτων» (capabilities κατά Amartya Sen) ανοδικής κοινωνικής κινητικότητας σε ευρείες κοινωνικές κατηγορίες. Αντίθετα, έχει τον χαρακτήρα της θέσπισης οικονομικών δικαιωμάτων και προνομίων με τη μορφή των κρατικών παροχών και εγγυήσεων. Υπό την ευρεία έννοια, μια ατέλειωτη σειρά παροχών – από τις μόνιμες αγροτικές επιδοτήσεις και την δημόσια εργοδοσία, ως τις αλλεπάλληλες νομιμοποιήσεις της αυθαίρετης δόμησης, την ανοχή της φοροδιαφυγής και εισφοροδιαφυγής των μικρομεσαίων και την πληθώρα των μικρο-προνομίων στο ασφαλιστικό ή τη φορολογία με βάση τις συντεχνιακές πρακτικές – αποτελούν στην πραγματικότητα την κοινωνική πολιτική «ala grecque».
Με λίγα λόγια, αντί να παρέχει ίσες ευκαιρίες κοινωνικής ανόδου, το ίδιο το κράτος ορίζει άμεσα ποιες ομάδες θα ανέβουν κοινωνικά και εγγυάται την διατήρηση του εισοδηματικού τους επιπέδου και του κοινωνικού τους status σε βάρος όλων των άλλων. Τα διάφορα προνόμια, συνεπώς, δεν αθροίζονται απλά σε μια δυσβάστακτη δημοσιονομική δαπάνη, αλλά αποτελούν το μέτρο του δημοκρατικού ελλείμματος του πολιτικού μας συστήματος.
Δομικό χαρακτηριστικό στοιχείο είναι ότι στη χώρα μας δημόσια υπηρεσία δεν σημαίνει μια υπηρεσία που έχει ως στόχο την εξυπηρέτηση του πολίτη και αξιολογείται με βάση τις επιδόσεις της ως προς αυτό, αλλά κυρίως ένας χώρος άσκησης κρατικής εξουσίας που απασχολούνται κρατικοί υπάλληλοι. Στη λογική αυτή η παροχή κοινωνικών υπηρεσιών συνεπάγεται την διόγκωση της κρατικής απασχόλησης. Σε μια άλλη λογική, όμως, δημόσια υπηρεσία είναι αυτή που εξυπηρετεί με την μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα τον πολίτη, στην οποία έχουν πρόσβαση όλοι οι πολίτες, χρεώνονται ανάλογα με την εισοδηματική τους κατάσταση, είναι υπό δημόσιο έλεγχο, αξιολόγηση και εποπτεία, ανεξάρτητα από το ιδιοκτησιακό καθεστώς του φορέα που την παρέχει. Η λογική αυτή στην ορολογία της συντήρησης ονομάζεται …ιδιωτικοποίηση.
Οι δημόσιες υπηρεσίες κοινωνικού χαρακτήρα αντιμετωπίζουν τον πολίτη ως μια «διοικητική» απρόσωπη οντότητα, ανεξάρτητα από τις εξατομικευμένες ανάγκες του. Αλλά ο κοινωνικά αποκλεισμένος, για παράδειγμα, δεν είναι απλά ένας «πολίτης» ίδιος με τον πολίτη που ζητά ένα πιστοποιητικό. Από αυτό εκπορεύεται και το ότι ακόμα και δυνητικά ενεργητικά μέτρα στην πράξη «παθητικοποιούνται». Η κουλτούρα της δημόσιας διοίκησης είναι μια σοβαρή παράμετρος που σίγουρα χρειάζεται χρόνο για να μεταβληθεί. Αλλά το γεγονός αυτό πολλές φορές αφενός χρησιμοποιείται σαν άλλοθι για την αδράνεια της πολιτικής διακυβέρνησης και την αποποίηση της πολιτικής ευθύνης και αφετέρου στοχοποιεί συλλογικά τους δημόσιους υπαλλήλους και αποτρέπει τις αναγκαίες συμπράξεις των δημιουργικών δυνάμεων. Η κουλτούρα της δημόσιας διοίκησης, όμως, είναι ένα παραπροϊόν του πελατειακού διοικητικού συστήματος και όλων εκείνων των επιμέρους ρυθμίσεων, των οποίων τόσο η δημιουργία όσο και η μεταβολή είναι κατά μείζονα λόγο ευθύνη της πολιτικής διακυβέρνησης. Κατά συνέπεια, η πολιτική ευθύνη έγκειται στην συστηματική αλλαγή των πεδίων αυτών (διοικητικές ρυθμίσεις, συνεχής αξιολόγηση, κλπ.) και την εποπτεία της εφαρμογής τους, τα οποία μπορούν να έχουν ακόμα και άμεσες θετικές επιπτώσεις στην καθημερινότητα του πολίτη και αποτελούν την αναγκαία προϋπόθεση για την αλλαγή της κουλτούρας των υπαλλήλων.
Οι παραπάνω διαπιστώσεις οδηγούν στο συμπέρασμα ότι ανάπτυξη κοινωνικών υπηρεσιών δημοσίου χαρακτήρα στη χώρα μας προϋποθέτει τον σαφή επανακαθορισμό της ίδιας της έννοιας του «δημοσίου» και την διάκριση από το «κρατικό». Μόνο έτσι μπορούν να κινητοποιηθούν οι δημιουργικές δυνάμεις της κοινωνίας και οι δυνατότητες που ανοίγονται είναι πολλές.
Στην σημερινή εποχή το παραδοσιακό κράτος πρόνοιας αντιμετωπίζει μία ριζοσπαστική μεταβολή: καλείται να ασχοληθεί με άτομα, όχι με “πληθυσμούς”, ή με “στοχευμένες ομάδες”, ή με στατιστικές κατηγορίες ή ακόμα και με τάξεις με την παραδοσιακή έννοια που τους δίνει η πολιτική θεωρία των τάξεων. Αυτό συμβαίνει γιατί οι κοινωνικά αποκλεισμένοι συγκροτούν, στην πραγματικότητα, μία “μη-τάξη”: δεν έχουν “κοινά συμφέροντα” και δεν μπορούν να κινητοποιηθούν με τον παραδοσιακό τρόπο. Ταυτόχρονα, η απάθεια των μηχανισμών της κοινωνικής πρόνοιας τροφοδοτείται από την αποσύνδεση μεταξύ της οικονομίας και της κοινωνίας. Σε αυτό το πλαίσιο, το κρίσιμο ζήτημα είναι η υπέρβαση της απάθειας του κράτους πρόνοιας και αυτό μπορεί να επιτευχθεί μόνο με τον επαναπροσδιορισμό των κοινωνικών δικαιωμάτων μέσα από μία δημοκρατική διαδικασία καθορισμού “καταφατικών δεσμεύσεων” των δικαιούχων των υπηρεσιών κοινωνικής πρόνοιας. Αυτός είναι ο μόνος τρόπος, για παράδειγμα, για να επαναπροσιορίσουμε το δικαίωμα των ανέργων να ενταχθούν όχι απλά στην αγορά εργασίας αλλά στην κοινωνία γενικότερα. Με αυτό τον τρόπο, οι άνεργοι προσδιορίζονται όχι μόνο σαν δικαιούχοι προνοιακών παροχών αλλά σαν ενεργοί πολίτες . Ανάμεσα στο παραδοσιακό δικαίωμα και την πατερναλιστική κοινωνική αρωγή υπάρχει ένας άλλος μονοπάτι αμοιβαίας συνδρομής ανάμεσα στα άτομα και την κοινωνία.
Αν είμαστε αντίθετοι στην πλήρη υποταγή της κοινωνίας στη λογική της αγοράς υπάρχει μόνο μία διέξοδος: να δημιουργήσουμε έναν ενδιάμεσο οικονομικό χώρο μέσα από την διαμόρφωση καινοτόμων πρωτοβουλιών για τους παρόχους κοινωνικών υπηρεσιών. Οι υφιστάμενες ελλείψεις, για παράδειγμα, στο τομέα της αντιμετώπισης της ακραίας φτώχειας είναι γνωστές. Μια κοινωνική πρωτοβουλία που βασίζεται σε έναν καινοτόμο συνδυασμό των δυνάμεων της πολιτείας, της εκκλησίας και του κοινωφελούς εθελοντικού τομέα που ενεργοποιείται με στόχο την αντιμετώπιση των επιπτώσεων της ακραίας φτώχειας και της κοινωνικής περιθωριοποίησης θα μπορούσε να αποδώσει πολλά. Ένας ευέλικτος, αξιόπιστος και διαφανής μηχανισμός με άμεση πρόσβαση στην κοινωνική βάση όπως είναι η γειτονιά και η οικογένεια. Εξίσου πολλά θα μπορούσε να αποφέρει μια κοινή πρωτοβουλία της πολιτείας, της τοπικής αυτοδιοίκησης και του εθελοντικού τομέα που ενεργοποιείται με στόχο την προστασία, τη διατήρηση και την αναβάθμιση του περιβάλλοντος.
Τέτοιου τύπου πρωτοβουλίες μπορούν;
Να κινητοποιήσουν: Να καταστούν μοχλός κινητοποίησης των δημιουργικών δυνάμεων της κοινωνίας των πολιτών.
Να ενδυναμώσουν: Να ενισχύσει τους τοπικούς κοινωνικούς ιστούς μέσω της συνεργασίας τόσο πολιτών από κάθε κοινωνική ομάδα όσο και διαφόρων τύπων οργανισμών με βάση την συμμετοχή σε μια κοινή προσπάθεια.
Να ενθαρρύνουν: την Περιβαλλοντική και την Κοινωνική Υπευθυνότητα, ιδιαίτερα των νέων, αλλά και,
Να προωθήσουν: την Κοινωνική Εργασία, στην σημερινή οικονομική συγκυρία.
Ο μετασχηματισμός της κοινωνικής πολιτικής είναι μια από τις θεμελιώδεις συνιστώσες μετάβασης από την «ιδεολογία της απόγνωσης» στην «ιδεολογία της ελπίδας» και ουσιώδης όρος συγκρότησης του σύγχρονου προοδευτικού ρεύματος σκέψης και πολιτικής πρακτικής. Εκείνοι που πραγματικά αρνούνται την Ελπίδα είναι εκείνοι που δημιουργούν και συντηρούν έναν κλειστό και μέτριο κόσμο.

Παναττική σταση εργασίας ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ την Πέμπτη 25/11/2010 από τις 12:00 μέχρι λήξη ωραρίου

Απόφαση Γ.Σ.Ε.Ε. - Α.Δ.Ε.Δ.Υ. για Παναττική στάση εργασίας στις 25/11/2010 - 12.00 με λήξη ωραρίου - συλλαλητήριο διαμαρτυρίας ώρα 13.00 στην Πλ. Κλαυθμώνος και 24ωρη Πανελλαδική απεργία στις 15/12/2010
Κοινή σύσκεψη των προεδρείων της Γ.Σ.Ε.Ε. και της Α.Δ.Ε.Δ.Υ. πραγματοποιήθηκε σήμερα 18/11/2010 στα γραφεία της Συνομοσπονδίας.
Οι δυο τριτοβάθμιες συνδικαλιστικές οργανώσεις, στο πλαίσιο συντονισμού της δράσης τους για την απόκρουση και την ακύρωση κάθε πολιτικής που πλήττει τον κόσμο της εργασίας τους συνταξιούχους και τους ανέργους και αντιδρώντας στα νέα μέτρα, που περιλαμβάνονται στον κρατικό προϋπολογισμό του 2011 στον οποίο προβλέπονται νέες περικοπές εισοδημάτων, νέα φορολογικά βάρη και νέα υποβάθμιση ασφαλιστικών και κοινωνικών δικαιωμάτων, αποφάσισαν εκτός από την πραγματοποίηση 24ωρης Γενικής Απεργίας στις 15 Δεκεμβρίου, να προχωρήσουν μεταξύ άλλων και σε τρίωρη παναττική στάση εργασίας στις 25 Νοεμβρίου, 12.00 με λήξη ωραρίου και 13.00 μ.μ. συλλαλητήριο διαμαρτυρίας την ίδια ημέρα στην πλατεία Κλαυθμώνος
Στο διεκδικητικό πλαίσιο των κινητοποιήσεων είναι: η διατήρηση των θέσεων εργασίας, μέτρα για την αντιμετώπιση της ανεργίας, διαφύλαξη του θεσμού των συλλογικών συμβάσεων και ενίσχυση του εισοδήματος ιδιαίτερα χαμηλόμισθων και χαμηλοσυνταξιούχων, με προτεραιότητα την επαναχορήγηση της 13ης και 14ης σύνταξης, καθώς και προστασία των δημόσιων και κοινωνικών αγαθών.
Στις παράλληλες δράσεις της Γ.Σ.Ε.Ε. και της Α.Δ.Ε.Δ.Υ. περιλαμβάνονται περιφερειακές συσκέψεις σ’ όλη την Ελλάδα, σύσκεψη ομοσπονδιών με εργατικά κέντρα του λεκανοπεδίου, καθώς και γενικό συμβούλιο της ΓΣΕΕ στις 4/12/2010. Η ΓΣΕΕ και τα συνδικάτα θα συνεχίσουν τις κινητοποιήσεις τους όσο συνεχίζονται οι νεοφιλελεύθερες και αντεργατικές πολιτικές.

Ανώνυμοι άνεργοι

Κίνηση για την δημιουργία θέσεων εργασίας
μέσα από την ίδρυση σωματείου και συνεταιρισμού ανέργων
Ανακοίνωση – Κάλεσμα
Καλούμε όσους θέλουν να συμμετάσχουν στην Κίνησή μας
και τους βρίσκει σύμφωνους η ανακοίνωσή μας αυτή
να συνταχθούν μαζί μας.
Ενωμένοι διεκδικούμε νέες θέσεις εργασίας και καλύτερη ποιότητα ζωής
Διαδώστε – κοινοποιήστε το παρόν και σε άλλους
Επιδιώκουμε την δημιουργία θέσεων εργασίας μέσα από την ίδρυση συνεταιρισμού ανέργων, ενός Συνεταιρισμού στον οποίο θα μπορούν να συμμετέχουν ισότιμα, ελευθέρα και κυρίως ανέξοδα όσοι άνεργοι, καταγραμμένοι και ακατάγραφοι, το επιθυμούν.
Η Κίνηση Ανώνυμοι Άνεργοι για την δημιουργία Συνεταιρισμού Ανέργων δεν αποσκοπεί σε φιλανθρωπία ή ελεημοσύνη και δεν ενέχει πολιτική ή άλλη σκοπιμότητα, αλλά καθαρά καταθέτει δημόσια κοινωνική επιχειρηματική πρόταση προς ανέργους, και άλλους ενδιαφερομένους που ενδιαφερονται για την δημιουργία θέσεων εργασίας, την αντιμετώπιση της ανεργίας, την οικονομική, κοινωνική και πολιτισμική ανάπτυξη και πρόοδο, την καλύτερη ποιότητα ζωής.
Ο Συνεταιρισμός θα λειτουργεί ως επιχείρηση με πολυσυμμετοχική βάση, και σ’ αυτόν θα μπορούν να συμμετάσχουν υπό όρους, εκτός των ανέργων, και α) εργαζόμενοι: ανασφάλιστοι, ωρομίσθιοι, ημιαπασχολούμενοι, συμβασιούχοι, εποχιακοί, όσοι δεν έχουν 12μηνη συνεχή εργασία η εργάζονται υπό επισφαλές εργασιακό καθεστώς, αμειβόμενοι με λιγότερο μισθό, ενοικιαζόμενοι εργαζόμενοι β) με συμβουλευτική σχέση: εργαζόμενοι και συνταξιούχοι, εφόσον δεν στερούν θέσεις εργασίας από ανέργους, και γ) υπό όρους: επιχειρήσεις, επιχειρηματίες, χρηματοδότες, χορηγοί, διαφημιστές, διαφημιζόμενοι, υποστηρικτές, επενδυτές και όποιος το επιθυμεί, για οποιοδήποτε θεμιτό λόγο, στόχο και σκοπό.
Για την επίτευξη των σκοπών του ο Συνεταιρισμός θα επιδιώκει συνεργασίες και συμπράξεις με επιχειρήσεις, φορείς, χορηγούς και άλλους, θα διοργανώνει πρωτότυπες και καινοτόμες δράσεις κατά της ανεργίας, θα αναζητά και θα βρίσκει εργασίες, επιχειρηματικές ευκαιρίες, ανεκμετάλλευτες παραμέτρους και δυνατότητες στο οικονομικό γίγνεσθαι, καινοτόμους και πρωτότυπους τρόπους και μεθόδους ανάπτυξης. Και μέσα από αυτές τις διεργασίες θα δημιουργηθούν νέες θέσεις εργασίες, μόνιμες ή προσωρινές, και θα αποκομίζονται αποδόσεις και οφέλη από παραγόμενα πρωτογενή και συγγενή δικαιώματα προς το συμφέρον των συμμετεχόντων ανέργων και για την ανάπτυξη και πρόοδο του Συνεταιρισμού.
Παράλληλα και η καλή συνεργασία με τους συμμετέχοντες, οι οποίοι θα απολαμβάνουν και δευτερογενή οφέλη, πχ διαφήμιση, αναγνωσιμότητα, φήμη, θα βοηθήσουν πολλαπλά στην ανάπτυξή του Συνεταιρισμού.
Σε πρώτο στάδιο, θα πραγματοποιηθούν ενέργειες και εκδηλώσεις για την ενημέρωση ανέργων καθώς και όσων άλλων ενδιαφέρονται να συμμετάσχουν στον Συνεταιρισμό Ανέργων, αλλά και για την ευαισθητοποίηση πολιτικών, φορέων, κοινωνικών ομάδων, επιχειρήσεων και άλλων. Θα καταγραφούν οι αντιδράσεις και οι διαφορετικές θέσεις και απόψεις καθώς και οι όποιες προτάσεις και ιδέες.
Στη συνεχεία, θα πραγματοποιηθούν συναντήσεις των ενδιαφερομένων ανέργων και η ίδρυση Σωματείου Ανέργων, για να μπορούν οι άνεργοι να έχουν φωνή και να μπορούν να εκπροσωπούνται, να ενεργούν συλλογικά, να διεκδικούν και να προστατεύουν τα δικαιώματα τους.
Στη συνέχεια το Σωματείο των Ανέργων θα είναι αυτό το οποίο θα θέσει, συλλογικά πλέον, τις βάσεις, με διαφανείς και ξεκάθαρες διεργασίες, για την ίδρυση του Συνεταιρισμού Ανέργων ως νομικού προσώπου και οικονομικής οντότητας, στον οποίο θα συμμετέχουν ισότιμα άνεργοι, και άλλοι. Το Σωματείο, και μέχρι την ίδρυση του Συνεταιρισμού, θα μπορεί να αναζητά έσοδα και να προβαίνει σε συνεργασίες για τον προσπορισμό εσόδων προκειμένου να χρηματοδοτήσει την ίδρυσή του.
Να σημειώσουμε και να τονίσουμε ιδιαίτερα, ότι, μέχρι σήμερα όλοι, εργαζόμενοι επιχειρηματίες και επιχειρήσεις, έχουν αναπτύξει σωματειακή και συνδικαλιστική δράση και εκπροσωπούνται με κάθε βαθμού και τάξης οργανώσεις, ομοσπονδίες, επιμελητήρια και ανώτερα διοικητικά όργανα. Όλοι πλην των ανέργων! Γιατί;
Αυτό το γιατί θέλουμε να καταδείξουμε και να καταρρίψουμε, με την ίδρυση Σωματείου και Συνεταιρισμού Ανέργων.
Τα μέχρι σήμερα δεδομένα από την αντιμετώπιση της ανεργίας συνηγορούν, κατά πολλούς, υπέρ του ότι η ανεργία αποτελεί τεχνητό πρόβλημα που ευνοεί μικρή μερίδα του πολιτικοκοινωνικού κατεστημένου και αποτελεί εργαλείο εκμετάλλευσης προς πλουτισμό, απόκτησης πολιτικής και άλλης δύναμης και επιρροής, απόκτησης του ελέγχου ευάλωτων κοινωνικών ομάδων, επιβολής καθεστωτικών πολιτικών επιλογών κλπ.
Βεβαία, θα αντιτείνουν κάποιοι, η ανεργία είναι κατάσταση προσωρινή και εύκολα μεταβλητή, και δεν είναι δυνατή η διατήρησή της για συνδικαλιστικούς ή άλλους οργανωτικούς λόγους.
Η ανάγκη επιβίωσης δεν επιτρέπει πολυτέλειες και ως εκ τούτου κάθε άνθρωπος είναι αναγκασμένος να εργάζεται. Δεν πρέπει όμως να παραγνωρίζουμε ότι ένα μεγάλο μέρος των εργαζομένων είναι, κατά περίπτωση εν δυνάμει άνεργοι, υποψήφιοι άνεργοι, καθώς κάθε εργασία -εκτός, ίσως, από αυτές του δημοσίου- είναι, τύποις, προσωρινή και κατά περίπτωση επισφαλής, ιδίως στην εποχή μας, σήμερα!
Αλλά και η διάρκειά της κάθε εργασίας, αν και φαινομενικά συνεχής, εν τούτοις παραμένει σε ευρύτερα πλαίσια προσωρινή, εξαρτώμενη από ποικίλου χαρακτήρα διαρκείς σιωπηρές ανανεώσεις και συμβάσεις που επιβάλλονται εξ ανάγκης, με διαφόρους σύννομους(;) εύληπτους αλλά και ενίοτε με εκβιαστικούς, για τον εργαζόμενο, τρόπους.
Και είναι μεγάλο το κομμάτι αυτό των εργαζομένων που έχει επισφαλή εργασία και που εξαρτάται από τις εκάστοτε οικονομικές και πολιτικοκοινωνικές συνθήκες, και πάνω απ’ όλα, από την άποψη και τις επιδιώξεις του κάθε επιχειρηματία. Επιπλέον, είναι αρκετά μεγάλο και το ποσοστό εκείνων των εργαζομένων που δεν έχουν συνεχή εργασία, αλλά περιστασιακή ή ελλιπή, και συντηρούν την λεγόμενη κυλιομένη ανεργία, που ωστόσο δεν αποτελεί μετρίσιμο ποσοστό αλλά είναι εμφανείς οι συνέπειές της στο όλο σύστημα της εργασίας.
Τέλος, αν σ΄ όλα αυτά προσθέσουμε και την ακατάγραφη ανεργία και την επισήμως καταγεγραμμένη, τότε αντιλαμβανόμαστε ότι η ανεργία, και η έλλειψη εργασίας, είναι σοβαρό και συνεχώς εντεινόμενο πρόβλημα και για την κοινωνία και για το μέλλον των νέων.
Κατόπιν τούτου, θεωρούμε ότι οποιαδήποτε ενέργεια αποσκοπεί στην λύση του πρέπει εκ των πραγμάτων να είναι κατ΄ αρχάς ευπρόσδεκτη. Όλα τα άλλα αποτελούν «προφάσεις εν αμαρτίαις» με περαιτέρω σκοπό την συντήρηση και διατήρηση του προβλήματος προς όφελος επί μέρους συμφερόντων.
Άλλωστε είναι εύκολο να αποδειχθεί ότι η ανεργία, αφενός μεν αποτελεί τεχνητό οικονομικό και κοινωνικό φαινόμενο και αφετέρου αποτελεί πρόσφορο εργαλείο εκμετάλλευσης, ελέγχου, ενίοτε και εκβιασμού, ενός μεγάλου μέρους του πληθυσμού που παραμένει οικονομικά ευάλωτο. Τα κερδη αποκομίζουν, πέρα βέβαια από τους εργοδότες, το ισχύον καθεστώς, το οικονομικοπολιτικό κατεστημένο, όλες ανεξαιρέτως οι πολιτικές παρατάξεις, συντεχνίες, μέχρι και οργανώσεις εργαζομένων. Ανάμεσα σε αυτούς, μπορούμε να διακρίνουμε πολιτικούς σχηματισμούς που συνειδητά και για δικούς τους λόγους ύπαρξης, επιδιώκουν και συντηρούν, αφανώς βέβαια, την ανεργία καθώς και άλλους που επιθυμούν την παραμονή των εργατών στο ίδιο επίπεδο, δηλαδή για πάντα εργάτες!
Όλοι αυτοί, λοιπόν, έχουν κάθε συμφέρον να επενδύουν και να ποντάρουν στην ανεργία και την ύπαρξή της, εκμεταλλευόμενοι την ανασφάλεια των εργαζομένων, τις ανησυχίες των γονέων για το μέλλον των παιδιών τους και τα σαθρά κοινωνικά φαινόμενα προκειμένου να διατηρήσουν το όλο ή μέρος των κεκτημένων τους, να συντηρούν τις μικροπολιτικές επιδιώξεις και να ικανοποιούν τις όποιες (ανθρώπινες ή και κομματικές) μικρότητές τους.
Εμείς πιστεύουμε ότι το πρόβλημα της ανεργίας μπορεί να λυθεί μονό με συνεργασία και όχι με μονομερείς, και συχνά ύποπτες, ενέργειες μεμονωμένων φορέων. Ως εκ τούτου είμαστε ανοικτοί σε οποιαδήποτε πρόταση και συνεργασία, για οποιοδήποτε θεμιτό λόγο, στόχο και σκοπό.
Για να συμμετάσχετε στην Κίνηση επωνύμως ή ανωνύμως, για να εκφράσετε τη γνώμη, τη θέση και την άποψή σας, για να καταθέσετε προτάσεις και σκέψεις, για υποστήριξη, χορηγία, διαφήμιση ή πρόταση συνεργασίας, για να λαμβάνετε ενημερώσεις, για πληροφορίες, διευκρινίσεις και οτιδήποτε άλλο, παρακαλούμε επικοινωνήστε μαζί μας.
Ανώνυμοι Άνεργοι
Υπεύθυνος επικοινωνίας: Ιωάννης Σ. Στεφάνου
Γ. Παπαμιχαήλ 35, 189 00 ΣΑΛΑΜΙΝΑ. Τηλ. 210 46 53 504 και 69 78 157 451
Ιστολόγιο: http://anonymoi-anergoi.blogspot.com Ημέηλ: a-anergoi@in.gr
Κλήση χωρίς χρέωση από σταθερό στο 69 78 157 451, μόνο 8.30-10 π.μ.
Χορηγός και τεχνικός σύμβουλος της Κίνησης είναι η επιχείρηση
Τρωξάρτης επιχειρήσεις Σαλαμίνας
«Αιχμή» παροχή επιχειρηματικών συμβουλών και συμβουλών διαχείρισης
«Θάσσων» ιδιωτική ταχυδρομική υπηρεσία, διανομή διαφημιστικού υλικού,
η οποία έχει αναλάβει και την ευθύνη για την διανομή και διεκπεραίωση του παρόντος, και την γραμματειακή υποστήριξη της Κίνησης.

Μπράβο σε τέτοιες πρωτοβουλίες! Όλοι μαζί πρέπει να τους πόυμε ότι δεν τα φάγαμε μαζί! Τα φάγανε μόνοι τους!. κ. Πάγκαλε Μαζί τα φάγατε..

Λ. Κατσέλη: Όχι σε άκριτη απόκλιση των επιχειρησιακών από τις συλλογικές συμβάσεις

Αντίθετη σε «μία γενικευμένη, άκριτη και χωρίς περιορισμούς» απόκλιση των επιχειρησιακών συμβάσεων από τις κλαδικές εμφανίζεται η υπουργός Εργασίας Λούκα Κατσέλη, σε άρθρο της στο «Βήμα της Κυριακής».
Με αφορμή τις διαβουλεύσεις που είναι σε εξέλιξη με την τρόικα για το ζήτημα αυτό, η κ. Κατσέλη σημειώνει πως μία τέτοια εξέλιξη «όχι μόνο δεν θα βελτίωνε την ανταγωνιστικότητα και τη συνολική θέση των επιχειρήσεων, αλλά θα δημιουργούσε συνθήκες αθέμιτου ανταγωνισμού μεταξύ τους».
Επίσης, σημειώνει, εμπεριέχει τον κίνδυνο «να οδηγήσει σε εκτεταμένη μείωση των μισθών στον ιδιωτικό τομέα», κάτι, που όπως αναφέρει, θα είχε επιπτώσεις στο τζίρο της αγορά και της γενικότερης οικονομικής δραστηριότητας.
Η υπουργός υπογραμμίζει, «θα επέφερε τον αργό θάνατο του συστήματος των συλλογικών διαπραγματεύσεων σε εθνικό και κλαδικό επίπεδο, που η εμπειρία στη χώρα μας όλα αυτά τα χρόνια έχει αποδείξει ότι έχει δράσει ευεργετικά, διατηρώντας την κοινωνική συναίνεση και την εργασιακή ειρήνη».
Όπως αναφέρει η κ. Κατσέλη, η μειωμένη ανταγωνιστικότητα των ελληνικών επιχειρήσεων δεν οφείλεται στους μισθούς, ούτε στο καθεστώς των συλλογικών διαπραγματεύσεων.
Σύμφωνα με την ίδια, το κύριο αίτιο είναι «το υψηλό μη μισθολογικό κόστος εργασίας στο οποίο συμπεριλαμβάνονται το υψηλό φορολογικό βάρος και η σημαντική επιβάρυνση εργαζομένων και κυρίως εργοδοτών από τις εισφορές Κοινωνικής Ασφάλισης». Επικαλείται δε και σχετικά στοιχεία του ΟΟΣΑ.
Η υπουργός σημειώνει ότι «σε αυτό το βάρος πρέπει να προστεθεί και το κόστος της απερίγραπτης γραφειοκρατίας σχετικά με την αδειοδότηση και λειτουργία των επιχειρήσεων και τη διαχείριση του ανθρώπινου δυναμικού».
Γι' αυτό, αναφέρει, «το ζητούμενο πάνω απ' όλα είναι να προχωρήσουμε αποτελεσματικά σε όλες εκείνες τις αλλαγές που βελτιώνουν την άσκηση της επιχειρηματικότητας, που ενισχύουν την παραγωγικότητα, που μειώνουν το κόστος λειτουργίας των επιχειρήσεων, που προωθούν την αναδιάρθρωση της παραγωγικής βάσης της χώρας».
«Και αυτό», τονίζει, «μπορεί να γίνει μόνο με εξασφάλιση της εργασιακής ειρήνης και εδραίωση μιας κουλτούρας διαλόγου και συνευθύνης εργοδοτών και εργαζομένων».
Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Μπήκαν στην πόλη οι οχθροί

ΕΘΕΛΟΝΤΕΣ ΣΤΟΝ ΟΑΕΔ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΓΓΡΑΦΗ ΤΩΝ ΑΝΕΡΓΩΝ!!!

Με εθελοντές καλούνται να ανταπεξέλθουν οι υπηρεσίες του ΟΑΕΔ στο νομό Ηρακλείου στον όγκο δουλειάς που αναμένεται να δημιουργήσουν το επόμενο διάστημα οι εποχικές απολύσεις των ξενοδοχοϋπαλλήλων και των εργαζομένων στον τομέα του επισιτισμού.
Στην διάρκεια της σύσκεψης που πραγματοποιήθηκε στο ΕΚΗ με την συμμετοχή των προϊσταμένων των υπηρεσιών του Οργανισμού και των εκπροσώπων των Σωματείων που δραστηριοποιούνται στον τουρισμό συζητήθηκαν τρόποι με τους οποίους δεν θα παρουσιαστούν και φέτος οι σκηνές απείρου κάλλους που παρουσιάστηκαν ειδικά τα τελευταία χρόνια έξω από τα γραφεία του ΟΑΕΔ σε Ηράκλειο και Νέα Αλικαρνασσό. Με αφορμή την έλλειψη προσωπικού που ταλανίζει όλες τις δημόσιες υπηρεσίες είχαμε όπως μπορούμε να θυμηθούμε ατελείωτες ουρές των ενδιαφερομένων, καυγάδες, λιποθυμίες και την παρέμβαση ακόμα και αστυνομικών δυνάμεων για να ηρεμήσουν τα πνεύματα.
Και όλα αυτά βέβαια απλά και μόνο για να εγγραφούν αυτοί που απολύονται από ξενοδοχεία, εστιατόρια κλπ στο Ταμείο Ανεργίας και οι οποίοι σε τοπικό επίπεδο ανέρχονται σε περίπου 20.000.
Σύμφωνα με τον πρόεδρο του Συνδέσμου Ξενοδοχοϋπαλλήλων του νομού Ηρακλείου , Γιώργο Αρετίνη, από την ερχόμενη Δευτέρα όλες οι γραφειοκρατικές διαδικασίες που απαιτούνται για την εγγραφή των ενδιαφερομένων θα διεκπεραιώνονται στο Εργατικό Κέντρο και ο κάθε απολυμένος θα πηγαίνει στην συνέχεια έτοιμο το φάκελο του στον ΟΑΕΔ μόνο για να τον καταθέσει.
Για το Ηράκλειο η κατάθεση των φακέλων θα γίνεται μόνο στο κεντρικό κατάστημα του Οργανισμού στην περιοχή της Χανιώπορτας και όχι στο υποκατάστημα που βρίσκεται στην οδό Πεδιάδος, στο κέντρο της πόλης.
Για δε το υποκατάστημα της Νέας Αλικαρνασσού, όπου το πρόβλημα της έλλειψης προσωπικού είναι πολύ μεγαλύτερο ο Σύλλογος των ξενοδοχοϋπαλλήλων προσφέρθηκε να στείλει κάποια άτομα που τις ημέρες αιχμής θα συνδράμουν τους υπαλλήλους του ΟΑΕΔ ! ΠΗΓΗ:cretalive.gr

Βοήθεια από εξειδικευμένους συμβούλους

Ειδικευμένοι σύμβουλοι του ΟΑΕΔ βοηθούν ανέργους, αλλά και νέους/ες να προσανατολιστούν στο επάγγελμα ή την επιχειρηματική δραστηριότητα που τους ταιριάζει, αφού συνθέσουν το επαγγελματικό του προφίλ με βάση τις ικανότητες και δεξιότητές του.
Του προσφέρουν πληροφόρηση για τα επαγγέλματα και τις προοπτικές τους στην αγορά εργασίας. Τον βοηθούν να ενταχθεί σε προγράμματα εκπαίδευσης και επαγγελματικής κατάρτισης και προγράμματα νέων θέσεων εργασίας και νέων ελεύθερων επαγγελματιών. Διεξάγεται στα Κέντρα Προώθησης του ΟΑΕΔ σε καθημερινές 5ωρες συναντήσεις που ολοκληρώνονται σε 40 ώρες.
Συγκεκριμένα υπάρχουν τρία είδη υπηρεσιών, από τις οποίες μπορεί κανείς να λάβει ουσιαστική βοήθεια, σχετικά με τον επαγγελματικό προσανατολισμό (Ε.Π.).
*Τα Κέντρα Ε.Π. και Πληροφόρησης, που είναι και οι πιο εξελιγμένες μονάδες. Τέτοια κέντρα υπάρχουν στην Αθήνα, στη Θεσσαλονίκη και στο Ηράκλειο Κρήτης.
*Τα γραφεία Ε.Π., που αντιστοιχούν σε επίπεδο περιφέρειας.
*Οι Υπηρεσίες Απασχόλησης, στις οποίες παρέχεται προσανατολισμός σε τοπικό επίπεδο, όπως και τα νέα Κέντρα Προώθησης της Απασχόλησης όπου παρέχεται εκπαιδευτική και επαγγελματική συμβουλευτική, καθώς και τεχνικές αναζήτησης εργασίας.
Οι Υπηρεσίες Ε.Π. του ΟΑΕΔ είναι στελεχωμένες με ειδικά εκπαιδευμένο προσωπικό, που περιλαμβάνει ψυχολόγους, συμβούλους Ε.Π. και επιμελητές Ε.Π., και έχουν στόχο να βοηθήσουν τον πολίτη να κάνει τη σωστή επαγγελματική επιλογή με τους εξής διαφορετικούς τρόπους:
*Τον ατομικό Ε.Π., που απευθύνεται κυρίως στους νέους ηλικίας 14-18 ετών και τους καλεί να επισκεφθούν με δική τους πρωτοβουλία τις υπηρεσίες. Ειδικευμένοι σύμβουλοι θα τους βοηθήσουν να ανακαλύψουν τις ικανότητες και την κλίση τους, ενώ ταυτόχρονα γνωρίζουν τον κόσμο της εργασίας. Η υπηρεσία αυτή προσφέρεται και στους ενήλικες άνεργους, που επιθυμούν να επαναπροσανατολιστούν, δηλαδή να επιλέξουν εκ νέου ένα επάγγελμα.
*Τον Ενεργό Επαγγελματικό Προσανατολισμό, που είναι ένας ακόμα τρόπος για να γνωρίσει ο ΟΑΕΔ τον επαγγελματικό προσανατολισμό στους νέους και ιδιαίτερα σε κείνους που αφήνουν το σχολείο μετά την 9ετή υποχρεωτική εκπαίδευση. Πρόκειται για ένα πρόγραμμα που απευθύνεται μία φορά το χρόνο σε νέους ηλικία από 15 έως 18 χρόνων και έχει σκοπό να τους δώσει μια σύντομη πληροφόρηση πάνω σε ομάδες επαγγελμάτων ώστε να διαλέξουν το επάγγελμά τους, ξέροντας ποια είναι τα πλεονεκτήματα και τα μειονεκτήματα της απόφασης.
Ο ΟΑΕΔ διαθέτει τρία Κέντρα Επαγγελματικού Προσανατολισμού και πληροφόρησης νέων (Αθήνα, Θεσ/νίκη, Ηράκλειο). Οι διευθύνσεις είναι:
1 Πρότυπο Κέντρο Ε.Π., Πειραιώς 52 10436 Αθήνα, τηλ.: 210-52.47.479.
2 Περιφερειακή Δ/νση Μακεδονίας, Πρότυπο Κέντρο Ε.Π., Δωδεκανήσου 10Α 11282, Θεσ/νίκη, τηλ.: 2310- 537.027.
3 Περιφερειακή Δ/νση Κρήτης, Πρότυπο Τμήμα Ε.Π., πλ. Αγ. Αικατερίνης 1854/71.110, Ηράκλειο: τηλ. 2810- 281.639.
http://www.enet.gr/?i=news.el.article&id=202098